Ciche kliknięcie ciężkich skórzanych drzwi za mną zabrzmiało jak wyrok. Pomieszczenie otuliło mnie ciepłem, przesyconym zapachem sandałowca i wonią noszonej skóry. Stała tyłem do mnie, z dłońmi płasko na czarnej komodzie. „Rozbierz się” – powiedziała, nie odwracając się. Jej głos wibrował nisko, jak wiolonczela strojona w podziemiach katedry.
Przybycie
Mój puls walił w skroniach, lecz byłem posłuszny. Guzik po guziku rozpinałem koszulę, pozwalając jej zsunąć się z ramion, aż opadła u moich stóp. Pasek zadzwonił o szlufkę, gdy rozpiąłem spodnie i pozwoliłem im opaść. Stałem nagi, chłodne powietrze pełzło po mojej skórze, wywołując dreszcz. Odwróciła się powoli. Jej oczy wędrowały po moim ciele, zimno oceniając, jak rzeźbiarz szacujący blok marmuru. Potem wąski uśmiech: „Przestrzegasz zasad. Dobrze.”
Miała na sobie czarną sukienkę, która obejmowała jej krągłości, i wysokie obcasy, które wywyższały ją ponad mnie. Włosy miała spięte w surowy kok, żaden kosmyk nie śmiał się wymknąć. W jej dłoni leżał bat, gładki i giętki. Podeszła bliżej, a ja poczułem zapach różanego mydła, zmieszany z czymś cierpkim – może jej własnym pragnieniem. „Klęknij” – rozkazała. Opadłem na kolana, czując chłodną drewnianą podłogę przez cienką skórę, lekki ból, który mnie uziemiał.
Pierwsze granice
Krążyła wokół mnie, bat tańczył po moich ramionach, zsuwał się w dół pleców. Czułem każde włókno skóry na moim ciele. „Jesteś tu, bo chcesz oddać kontrolę. Czy mi ufasz?” Jej oddech musnął moje ucho, ciepły i żądający. Skinąłem głową, wzrok utkwiony w podłodze. „Słowa” – powiedziała ostro, bat stuknął o moją brodę. „Tak” – wykrztusiłem, głosem ochrypłym. „Dobrze. Więc pokaż mi, jak bardzo potrafisz się oddać.”
Stanęła przede mną, uniosła moją brodę czubkiem bata. Jej spojrzenie było nieubłagane, jak zapadnia, która się otwiera. „Nie dojdziesz, jeśli ci nie pozwolę. Nie ruszysz się, jeśli tego nie zaakceptuję. Zrozumiano?” Przełknąłem ślinę, mając suche usta. „Tak.” Skinęła głową, raz, krótko.
Gra się zaczyna
Rozpięła zamek swojej sukienki, ciche syknięcie, i pozwoliła jej opaść na podłogę. Pod spodem miała tylko czarny koronkowy biustonosz i figi, które obejmowały jej biodra. Jej piersi były jędrne, sutki odznaczały się przez materiał, twarde i żądające. Usiadła na aksamitnym fotelu, nogi elegancko założone jedna na drugą, obraz suwerennego spokoju. „Chodź tu” – skinęła palcem. „Weź moją pierś do ust.” Podczołgałem się do niej, z dłońmi opartymi na podłodze, kolana bolały na twardym drewnie. Moje usta znalazły jej sutek przez koronkę, ssałem delikatnie, aż usłyszałem jej ciche jęknięcie, ledwo słyszalną wibrację w jej gardle.
Jej dłoń wpiła się w moje włosy, odciągając moją głowę do tyłu. „Powoli”, szepnęła, głosem jedwabistym. „Pracujesz dla mojej przyjemności.” Przycisnęła moją głowę z powrotem do swojej piersi, a ja poddałem się jej rytmowi, muskałem językiem, przygryzałem, aż odciągnęła mnie z powrotem, wciąż trzymając moje włosy w pięści. „Zdejmij mi majtki. Zębami.” Pochyliłem się, chwyciłem delikatną tkaninę zębami i ściągnąłem jej z bioder, koronka zsunęła się po jej udach. Pachniała wilgotnym pożądaniem, ciężkim, słodkim zapachem, który przyprawił mnie o zawrót głowy. Mój własny puls dudnił w spodniach, napór, którego ledwie mogłem powstrzymać.
Uległość
Wstała, znów mocno trzymając szpicrutę. „Połóż się na brzuchu. Ręce wyciągnięte.” Usłuchałem, twarzą na chłodnej skórze leżanki, materiał gładki pod moim policzkiem. Podeszła do mojego boku, szpicruta przejechała po moich udach, dotyk leciutki jak piórko, który wywołał na mnie gęsią skórkę. „Będziesz liczyć. Każde uderzenie, głośno. Jeśli zapomnisz liczbę, zaczynamy od nowa.” Pierwszy dotyk szpicruty był tylko pieszczotą, obietnicą. Potem, ostre uderzenie w lewy pośladek, palący ból, który przeszył moje ciało. Wzdrygnąłem się, ale pozostałem nieruchomy, dłonie zaciśnięte w pięści. „Raz”, powiedziałem, głosem płaskim i starannie opanowanym. „Dobrze”, mruknęła i uderzyła ponownie. Liczyłem do dziesięciu, każde uderzenie smugą ognia wypalającą się w mojej skórze, ale uczucie bezsilności było odurzające, upojeniem, które mnie pochłaniało.
Opuściła szpicrutę i pogładziła delikatnie czerwone pręgi, jej palce chłodne na rozgrzanej skórze. „Wstań. Odwróć się.” Wstałem, twarz zaczerwieniona, erekcja nie do przeoczenia, niemy świadek mojego podniecenia. Uśmiechnęła się, wąskim, świadomym uśmiechem. „To ci się podoba. Wstyd, podniecenie.” Stanęła przede mną, owinęła dłoń wokół mojego członka, palce mocne i chłodne. „Chcesz wejść we mnie. Ale wiesz, że to ja decyduję.” Zaczęła mnie powoli masować, krążąc kciukiem po żołędzi, rytmicznym ślizgiem, który doprowadzał mnie do granic szaleństwa. Jęknąłem, kolana miękkie, świat rozpłynął się. „Jeszcze nie”, powiedziała i puściła, dłoń opadła w dół. „Usiądź na krześle. Ręce na podłokietnikach.”
Usiadłem, nagi, bezbronny, skóra krzesła chłodna pode mną. Wyjęła prezerwatywę z szuflady, rozerwała opakowanie i naciągnęła ją na mnie, spokojnymi, profesjonalnymi ruchami, każdy gest pewny. Potem okrakiem usiadła na mnie, jej ciepłe łono nad moim czubkiem, powiew wilgoci. Opuściła się powoli, centymetr po centymetrze, aż byłem w niej w całości. Jej wewnętrzne mięśnie objęły mnie, mocno i wilgotno, pulsująca próżnia. Zaczęła się poruszać, powolne wznoszenie i opadanie, dłonie na moich ramionach, paznokcie delikatnie się wbijały. „Patrz na mnie” – rozkazała. Podniosłem wzrok i spojrzałem w jej ciemne oczy, które błyszczały władzą, głębokie jezioro kontroli.
Jechała na mnie twardo, jej oddech płytki, piersi podskakiwały w rytmie, sutki twardymi punktami w powietrzu. Nie mogłem się ruszać, ręce spętane jej rozkazem, tylko moje biodra drgały mimowolnie. Poczułem narastające w sobie gorąco, napór w lędźwiach, który groził, że mnie przytłoczy. „Czy mogę dojść?” – zapytałem, głosem ochrypłym, błagalnie. „Nie” – powiedziała, przyspieszając tempo, jej miednica krążyła nade mną. „Jeszcze nie.” Pochyliła się, jej brodawki musnęły moją klatkę piersiową, elektryczny wstrząs. „Czekasz, aż ja dojdę.” Jechała szybciej, jej jęki głośniejsze, perlisty dźwięk, który mnie otulał. Zacisnąłem zęby, kontrola rwała się jak cienka nić. Jej mięśnie drgały wokół mnie, krzyknęła, jej ciało napięło się, łuk rozkoszy. „Teraz” – wysapała, a ja puściłem się, eksplozyjnie, mój orgazm pulsował w niej, dziki prąd, który mnie unicestwił. Poczułem, jak rozluźnia się na mnie, zadowolona i wyczerpana.
Echo
Przez chwilę siedziała na mnie, jej oddech powoli się uspokajał, serce waliło o moją klatkę piersiową. Potem wstała, pozbywając się prezerwatywy, zręcznym ruchem. Podała mi wilgotną ściereczkę, ciepłą i pachnącą. „Dobrze ci poszło” – powiedziała, głosem znów chłodnym, ale z nutą zadowolenia. „Ale to była tylko pierwsza lekcja.” Wytarłem się, skóra wciąż piekła w miejscach pręg, zapach nas unosił się w powietrzu. Wiedziałem, że wrócę.
Odwróciła się i podeszła do małego stolika, na którym stał dzbanek z czerwonym winem. Nalała dwa kieliszki, podała mi jeden. Wziąłem go, chłód kryształu przeciw moim gorącym palcom. Usiadła z powrotem w fotelu, tym razem nonszalancko, nogi niedbale skrzyżowane. Figi wciąż leżały na podłodze, miała na sobie tylko biustonosz. „Pij” – powiedziała, a ja posłuchałem. Wino było ciężkie, wiśniowe i dębowe, ogrzało moje gardło.
Obserwowała mnie znaad krawędzi swojego kieliszka, długie, badawcze spojrzenie. „Co teraz myślisz?”, zapytała, głosem łagodniejszym, niemal ciekawskim. Zastanowiłam się. „Że nigdy nie czułam się tak żywa”, odpowiedziałam szczerze. „I że chcę więcej, mimo że boję się tego, co możesz mi zrobić.” Zaśmiała się cicho, dźwiękiem, który sprawił, że przeszedł mnie dreszcz. „Strach jest częścią gry. Wyostrza zmysły. Nauczysz się go obejmować, przemieniać w pożądanie.” Odstawiła kieliszek, podeszła do mnie, uklękła przede mną. Jej dłoń spoczęła na moim udzie, musnęła delikatnie wciąż czerwone pręgi. Wzdrygnęłam się, ale to był przyjemny ból, wspomnienie tego, co dzieliłyśmy.
„Chcę, żebyś coś dla mnie zrobiła”, powiedziała, ze spojrzeniem poważnym. „Chcę, żebyś położyła się na podłodze, na plecach. Zamknij oczy. Powiedz mi, co czujesz.” Położyłam się, drewno chłodne na moich ramionach. Usłyszałam jej kroki, szelest materiału. Potem poczułam jej dłoń na moim czole, głaszczącą, uspokajającą. Zamknęłam oczy i wzięłam głęboki oddech. „Czuję ciepło”, zaczęłam. „Twoją dłoń na mojej skórze. Ucisk desek pode mną. Lekki ból w miejscach, gdzie dotknęła rózga. I coś… coś, co wydaje się być spokojem. Jakbym była dokładnie tam, gdzie powinnam być.”
Milczała przez chwilę, potem poczułam jej usta na moim czole, delikatny pocałunek. „Szybko się uczysz”, szepnęła. „Ale na dziś wystarczy. Możesz już iść.” Otworzyłam oczy, stała nade mną, cieniem w kontrze światła. Wstałam, ubrałam się powoli, każdy ruch był pożegnaniem z tym światem ze skóry i władzy. Przy drzwiach odwróciłam się. „Czy zobaczę cię znowu?”, zapytałam. Uśmiechnęła się, pierwszy prawdziwy uśmiech, jaki u niej widziałam. „Wiesz, gdzie mnie znaleźć. I przyjdziesz. Kiedy będziesz gotowa na więcej.”
Wyszłam w chłodne nocne powietrze, drzwi zamknęły się z cichym kliknięciem. Zapach sandałowca pozostał na mnie, obietnica. Wiedziałam, że wrócę. Może już jutro.
Głosy społeczności
Jeszcze nie ma głosów — powiedz pierwsza, co Cię podnieciło.
