Romans

„Czy robiłaś już kiedyś coś zakazanego?“ Jego słowa zawisły między nami, ciężkie jak zapach dojrzałych brzoskwiń w letnią noc. Wpatrywałam się w brzeg mojego kieliszka wina, obserwując, jak migocze w nim czerwony rubin. Na zewnątrz światełka tarasu hotelowego ciągnęły złotą smugę przez aksamitną ciemność. W … Dowiedz się więcej

To jedno spojrzenie ponad krawędzią laptopa – tak się wszystko zaczęło. Minęły miesiące, odkąd po raz pierwszy siedziała naprzeciwko niego w otwartym biurze, a jednak czuła, jakby znała go od zawsze. Teraz, w pociągu do Hamburga, to wróciło – to mrowienie w jej wilgotnej szparze, … Dowiedz się więcej

Mara nie zapomniała tamtego dotyku. Minęły tygodnie, ulotny moment przy ekspresie do kawy, gdy dłoń Lukasa spoczęła na jej dłoni o ułamek sekundy dłużej, niż to było konieczne. Wtedy zbyła to jako przypadek, ale teraz, w ciasnym przedziale nocnego pociągu, czuła to wspomnienie jak echo … Dowiedz się więcej

Stoję w windzie, plecami przyciśnięta do chłodnej ściany, i walczę o spokojny oddech. Świecące cyfry nad drzwiami migają, prowadząc nas powoli w dół, a z każdym piętrem powietrze staje się cięższe, gęstsze, niemal namacalne. Obok mnie Henrik oddycha płytko i szybko, z rękami głęboko w … Dowiedz się więcej

Popycham drzwi do mojego pokoju hotelowego i rzucam torbę obok łóżka. Klucz przywiera mi do palca, jakbym bała się go puścić – jakby od tego zależało wszystko, żeby tym razem nie stracić. Seminarium było męczące, niekończące się prelekcje o zgodności i zarządzaniu ryzykiem, ale teraz … Dowiedz się więcej

Powinnam była wiedzieć, że tak się to skończy. Że ten wieczór nie zakończy się zwykłym, przyzwoitym uściskiem dłoni i „do następnego razu”. Już gdy Felix zdejmował ze mnie płaszcz w przedpokoju, w jego palcach było coś – pewna zwłoka, która wykraczała poza zwykłą uprzejmość. Jego … Dowiedz się więcej

Powinnam się wstydzić. Naprawdę powinnam. Ale kiedy tak stoję, przyciskając plecy do chłodnego muru, podczas gdy palce Jonasa delikatnie przesuwają się po moim przedramieniu – dotyk, który elektryzuje – nie znajduję w sobie ani odrobiny skruchy. Tylko to gorąco, które wpełza mi w brzuch, rozprzestrzenia … Dowiedz się więcej

Dokładnie pamiętam zapach terpentyny i świeżej farby, który unosił się w galerii – ten gryzący, twórczy aromat, mieszający się z ciężką wonią czerwonego wina. Szklankę w mojej dłoni, której nóżkę ściskałam, jakby była moją jedyną kotwicą. I to mdłe uczucie w dole brzucha, tę pewność, … Dowiedz się więcej

Zapomniałem, jak wyglądały jego dłonie. To była pierwsza myśl, która przebiegła mi przez głowę, gdy dostrzegłam go wśród gości. Trzy lata minęły, odkąd ostatnio widziałam Leo – na naszym ślubie, gdzie stał obok mojego męża jako świadek. Teraz stał przed abstrakcyjnym obrazem w galerii mojego … Dowiedz się więcej

Zdjęła mokre buty i zostawiła je w przedpokoju, podeszwy kapały na drewnianą podłogę. Deszcz bębnił o szyby, jednostajny werbel, który spowijał dom w głuchą ciszę. Nie spodziewała się gości, a już na pewno nie jego. Serce zabiło jej szybciej, gdy zobaczyła, jak przekracza próg – … Dowiedz się więcej