Płomień przemiany

Opowiadania Fantazja · ok. 11 min czytania · Od 18 lat

Pełnia księżyca wisiała nad Silvaneą jak rozżarzone oko, a ja powinienem był wiedzieć, że ta noc nie pozostanie bez konsekwencji. Wojownik, który przetrwał dziesiątki kampanii, mniemał, że jest odporny na magię nocy. Jakże byłem naiwny.

Zaczęło się w gospodzie „Pod Tańczącym Liściem Dębu”. Lena, oberżystka o srebrnych oczach, przydzieliła mi pokój na górnym piętrze, tuż pod dachem. Zapach pieczonego dzika i tymianku ciążył w powietrzu, gdy wchodziłem po skrzypiących schodach. Rzuciłem swój ekwipunek na łóżko – skórzane naramienniki, ciężki płaszcz – i otworzyłem okno. Księżyc unosił się jak ogromna, mleczna perła nad wieżami miasta. Jego światło wpłynęło do izby, sprawiając, że drewniane deski podłogi srebrzyście lśniły.

Ciche pukanie wyrwało mnie z zadumy. Odwróciłem się. „Proszę.” Drzwi rozwarły się i weszła kobieta. Nie byle jaka kobieta. Była elfką, o długich, kruczoczarnych włosach, które cienkimi pasmami opadały na jej ramiona. Miała na sobie zieloną szatę sięgającą do ziemi, ale materiał był cienki – niemal przezroczysty w świetle księżyca. Jej skóra lśniła jak alabaster, a oczy miały kolor leśnego mchu. „Musisz być tym obcym”, powiedziała głosem, który brzmiał jak szept przez liście. „Nazywam się Elara. Oberżystka mnie przysłała. Powiedziała, że potrzebujesz towarzystwa.”

Spotkanie

Przyjrzałem jej się. Elfki nie były mi obce – bywałem w wielu ich miastach – ale ta promieniowała czymś wyjątkowym. Spokojem graniczącym z niebezpieczeństwem. „Nie jestem obcym, który potrzebuje rozrywki”, powiedziałem, opierając się o framugę okna. „Jestem tylko w przejeździe. Jutro ruszam dalej.”

Uśmiechnęła się, wąskim, pełnym wiedzy wyrazem twarzy. „Jutro jest daleko. Dziś noc jest pełnia. W Silvanei oznacza to rytuał. I wybrałam ciebie na mojego towarzysza.” Podeszła bliżej, a ja poczułem coś – nie perfumy, lecz coś bardziej ziemistego. Żywicę i wilgotną glebę, zmieszane z nutą nocnych kwiatów.

„Rytuał?”, zapytałem, choć już wiedziałem, o czym mówi. Starodawne zwyczaje elfów były legendą: godowe rytuały pod księżycem, które miały zapewnić urodzaj lasów. Nigdy nie wierzyłem, że wciąż są praktykowane.

„Wahasz się”, zauważyła. „To mądre. Bycie zmiennokształtnym czyni cię ostrożnym. Wyczuwasz niebezpieczeństwo tam, gdzie inni widzą tylko obietnicę rozkoszy.” Wiedziała, kim jestem. W elfich miastach nic nie pozostawało tajemnicą.

Rytuał się zaczyna

„Nie jestem częścią twoich rytuałów”, powiedziałem, ale mój głos zabrzmiał bardziej ochryple, niż zamierzałem. Księżyc świecił wprost na nas, a ja poczułem, jak coś we mnie się porusza. Bestia, która spała pod moją skórą, zaczynała się budzić. Mój puls przyspieszył.

Elara zrobiła jeszcze jeden krok w moją stronę. Stała przede mną tak blisko, że czułem ciepło jej ciała. Uniosła dłoń i położyła ją na mojej piersi. „Czujesz to, prawda? Magię tej nocy. Budzi w nas naturę. Jestem kapłanką lasu. Moje ciało jest ołtarzem, a ty jesteś tym, który składa ofiarę. Ale dar, który przyjmuję, to nie twoja śmierć – to twoje oddanie.” Jej palce przesunęły się po mojej koszuli, a ja czułem każdy z nich jak małą błyskawicę. „I twoja przemiana.”

„Moja przemiana?”, powtórzyłem. „Jestem tym, kim jestem. Wilk, niedźwiedź, ptak – wybieram swoją postać według potrzeb.”

„Tej nocy nie będziesz jej wybierać. Rytuał sprawi, że wybuchnie z ciebie, bez filtrów. Twoja prawdziwa natura się objawi, a ja przyjmę cię w każdej formie.” Jej uśmiech poszerzył się, a ja dostrzegłem ostre czubki jej zębów – nie całkiem elfickie, było w nich coś dzikiego. „Czy jesteś gotów?”

Mogłem powiedzieć nie. Mogłem ją wyrzucić, spakować rzeczy i opuścić miasto jeszcze tej samej nocy. Ale księżyc przyciągał mnie, a jej zapach mnie otulał. Zamiast odpowiedzi położyłem dłonie na jej biodrach i przyciągnąłem ją do siebie. Była niższa ode mnie, ale jej ciało było jędrne, muskularne pod cienką szatą.

Uwolnienie

„Więc zacznijmy”, szepnęła. Cofnęła się o krok i zrzuciła szatę. Światło księżyca opłynęło ją jak płynne srebro. Jej piersi były pełne, z ciemnymi sutkami, które stwardniały pod moim spojrzeniem. Jej brzuch był płaski, talia wąska, a między nogami ciemna kępka włosów. Była zapierająca dech w piersiach. Ale to było coś więcej. Jej skóra zdawała się promieniować, a wokół niej migotały maleńkie punkciki światła – wróżki albo po prostu magia, która z niej emanowała.

Zaczałem się rozbierać. Moje palce drżały, gdy rozpinałem klamry spodni. Koszula poleciała na podłogę. Patrzyła na mnie z mieszaniną ciekawości i pożądania. „Nosisz blizny”, powiedziała, dotykając długiej linii nad moją klatką piersiową. „To dobrze. Ciało, które żyło.”

Jej dłoń zsunęła się niżej, przez mój brzuch, aż dotarła do mojego członka. Był już twardy, gdy go objęła. „Ach”, mruknęła cicho. „Wilk? Niedźwiedź? To się okaże.” Zaczęła mnie powoli pieścić, a ja jęknąłem cicho. Jej palce były zręczne, ciepłe i pewne. Odciągnęła napletek i potarła kciukiem o żołądź. Czułem, jak energia gromadzi się we mnie – nie tylko podniecenie seksualne, ale magia nocy pulsująca w moich żyłach.

„Chodź”, powiedziała i poprowadziła mnie do łóżka. Położyła się na kocu i rozpostarła ramiona. „Pokaż mi, kim jesteś.”

Pochyliłem się nad nią, z rękami na jej ramionach. Jej skóra była gładka i chłodna pod moimi palcami. Pocałowałem ją – nie w usta, ale w szyję, tam, gdzie bił jej puls. Pachniała lasem i solą. Moje usta wędrowały niżej, przez jej obojczyk, w dół do jej piersi. Jęknęła i wygięła plecy w łuk. „Tak” – szepnęła. „Weź mnie.”

Zamknąłem usta wokół jej brodawki i ssałem delikatnie. Była twarda, a jej smak był słodki z nutą goryczy. Odwróciła głowę w bok i wbiła palce w moje włosy. „Więcej” – wyszeptała. „Ugryź mnie.” Zrobiłem to, delikatne uszczypnięcie zębami, a ona drgnęła i jęknęła głośniej. Jej miednica uniosła się ku mnie, a ja poczułem wilgoć między jej nogami.

Puściłem jej pierś i wędrowałem pocałunkami dalej w dół. Jej brzuch drżał pod moim językiem. Gdy dotarłem do jej włosów łonowych, poczułem jej zapach – piżmowy i podniecający. Wsunąłem dłonie pod jej uda i uniosłem je, rozchylając. Otworzyła się przede mną bez wahania. Jej wargi sromowe były nabrzmiałe, mokre od niej. Pochyliłem głowę i lizałem powoli przez jej szparę. Smakowała słono i ciężko. Jęknęła i wbiła pięty w moje plecy. „Tak, właśnie tam. Nie przestawaj.”

Okrążałem jej łechtaczkę czubkiem języka, najpierw delikatnie, potem mocniej. Jej biodra poruszały się przeciw mojej twarzy, a ja czułem, jak magia wokół nas gęstnieje. Powietrze falowało. Nagle przeszedł mnie dreszcz – nie zimny, ale ciepły. Moje kości zaczęły wibrować. Przemiana zaczęła się bez mojej woli. Poczułem, jak moja szczęka się wydłuża, jak zęby się ostrzą. Włosy porosły całe moje ciało. Próbowałem ją puścić, ale ona przytrzymała moją głowę. „Nie” – sapnęła. „Zostań. Chcę cię takiego.”

Mój język stał się dłuższy, szorstki, gdy byłem w połowie przemieniony. Lizałem ją dalej, a ona krzyknęła – nie ze strachu, ale z rozkoszy. „Tak! Właśnie tak!” Jej orgazm nadszedł szybko, jej uda drgały wokół mojej głowy, a ja poczułem, jak jej płyn spływa po moim podbródku.

Zjednoczenie

Przyciągnęła mnie do góry. Moje ciało było teraz częściowo wilcze – szersze ramiona, pazury na dłoniach, ale wciąż stałem wyprostowany. Moja erekcja była ogromna, żołądź lśnił. Spojrzała na mnie, z szeroko otwartymi oczami, pełnymi pożądania. „Wejdź we mnie” – powiedziała, rozchylając szeroko nogi. „Teraz.”

Uniosłem się nad nią, jej dłoń mnie prowadziła. Gdy w nią wszedłem, oboje jęknęliśmy. Była ciasna, gorąca i mokra. Ściany jej pochwy objęły mnie jak pięść. Zacząłem pchać, powoli, głęboko. Każde pchnięcie sprawiało, że materac jęczał. Oplotła moją talię nogami i przyciągnęła mnie głębiej. „Mocniej” – zażądała. Posłuchałem. Moje biodra uderzały o nią, a jej piersi falowały w rytmie moich pchnięć. Wbiła paznokcie w mój plecy, a ból zmieszał się z rozkoszą.

Magia we mnie kipiała. Czułem, jak się dalej przemieniam – moja klatka piersiowa się poszerzała, futro pokrywało moje ramiona. Ale pozostałem w niej, moje człon pulsowało w jej cieple. Ugryzła mnie w ramię, mocno, a ja zawyłem. Krew smakowała metalicznie na moim języku. Jej zęby wbijały się głębiej, a ja czułem, jak rana goi się, ledwo powstawszy – magia elfów. Zlizała krew i szepnęła: „Jesteś teraz ze mną związany, na zawsze”.

Pchnąłem, szybciej, dziko. Jej oddech stał się urywany, jej krzyki bezładne. „Dochodzę” – sapnęła. „Dojdź ze mną”. Poczułem, jak jej mięśnie zaciskają się wokół mnie, i to mnie porwało. Moje nasienie wystrzeliło w nią, gorące i obfite. Wyprężyłem się, przemieniając się całkowicie w wilka, podczas gdy wciąż w niej dochodziłem, i zawyłem do księżyca. Ona krzyczała razem ze mną, jej ciało drżało pode mną.

Cisza po tym

Leżeliśmy spleceni, moje futro mokre od potu i jej zapachu. Magia opadała, a ja powoli wracałem do ludzkiej postaci. Pogładziła moje włosy, teraz znów krótkie. „Byłeś doskonały” – powiedziała cicho. „Wiedziałam, że będziesz”.

Na zewnątrz księżyc wciąż świecił jasno. Poczułem dziwny spokój. Coś się zmieniło. „Co teraz będzie?” – zapytałem.

Odwróciła się do mnie i uśmiechnęła. „Teraz jesteś częścią lasu. Twoje przemiany nigdy nie będą takie same. Nosisz mój znak we krwi. Jeśli chcesz, możesz zostać. Albo odejść. Ale więź pozostanie”.

Zawahałem się. „Jestem wojownikiem. Podróżuję”.

„Wiem o tym. Ale gdy nadejdzie następny księżyc w pełni, będziesz mnie szukać. Rytuał jest silny”. Położyła głowę na mojej piersi. „Śpij teraz. Nadejdzie dzień”.

Zamknąłem oczy. Zapach jej włosów mnie uspokajał. Może miała rację. Może nie. Ale w tamtej chwili, w cieple jej ciała, było mi to obojętne. Księżyc świecił przez okno, a ja wiedziałem, że tej nocy nigdy nie zapomnę.