Bu hikaye otomatik olarak yapay zeka desteğiyle oluşturulmuştur. Tüm karakterler reşittir. 18 yaş ve üzeri.
Güneş Brooklyn’in çatıları üzerinde yavaşça batıyor, şehri sıcak, altın rengi bir ışığa boğuyordu. Piyanomun başında oturuyordum, parmaklarım tuşların üzerinde süzülüyor, çatı katının sessizliğinin beni sarmasına izin veriyordum. Burası kendimi her zaman güvende ve huzurlu hissettiğim, kendimi bulabildiğim bir yerdi. Ben bir piyanisttim ve müzik benim hayatımdı. Kendimi bulmak için her zaman notalara ve melodilere dalmıştım. Ama bu akşam bir şeyler farklıydı. Bu akşam izlendiğimi hissediyordum.
Başımı kaldırdım ve bakışlarım kapıda durup bana bakan bir adamınkiyle kesişti. Uzun boylu ve siyah saçlıydı, beni hemen kendine çeken bir gülümsemesi vardı. Onu tanıdım, son turnemde bana eşlik eden tur menajeriydi. Her zaman iyi anlaşmıştık, ama bana böyle bakacağını hiç düşünmemiştim. Aniden huzursuz hissettim, ama aynı zamanda meraklıydım. Bana böyle bakan bu adam kimdi? Ayağa kalktım ve ona doğru yürüdüm, parmaklarım hâlâ piyanonun tuşlarındaydı. “Burada ne yapıyorsun?” diye sordum, sesim normalden biraz daha tizdi. Gülümsedi ve şöyle dedi: “Seni ziyaret etmek istedim. Yakınlardaydım ve uğrayayım dedim.” Ona baktım ve yalan söylediğini biliyordum. Buraya tesadüfen gelmemişti. Beni görmek için buradaydı.
Yaklaştı ve parfümünü kokladım, beni hemen kendine çeken hafif, baharatlı bir koku. Aniden zayıf düştüm, sanki bacaklarım altımda çökmüştü. Elimden tuttu ve beni tüm Hudson Nehri’ni görebileceğiniz pencereye götürdü. “Bu şehri seviyorum,” dedi, sesi tutku dolu. “Buradaki enerjiyi seviyorum.” Ona baktım ve sadece şehirden bahsetmediğini biliyordum. Benden, aramızdaki enerjiden bahsediyordu. Aniden canlandım, sanki uzun bir uykudan uyanmış gibiydim. Ona baktım ve onu istediğimi biliyordum.
Pencerenin önünde duruyorduk, birbirimize bakıyorduk. Şehir altımızda uzanıyordu, bir ışık ve ses denizi. Birdenbire kendimi özgür hissettim, sanki her şeyi yapabilirmişim gibi. Ona baktım ve aynı şeyi hissettiğini biliyordum. Tesadüfen karşılaşmış iki insandık, ama bizi birbirimize bağlayan şey, sıradan bir karşılaşmadan çok daha derindi. Bizi birbirimize bağlayan romantik bir seks hikayesiydi, ikimizin de henüz bilmediği ama ikimizin de hissettiği bir hikaye. Ona baktım ve onu istediğimi biliyordum. Ona baktım ve ona ihtiyacım olduğunu biliyordum.
Elini tuttum ve onu yatağıma götürdüm. Uzanıp birbirimize baktık. Şehir altımızda uzanıyordu, bir ışık ve ses denizi. Birdenbire kendimi canlı hissettim, sanki uzun bir uykudan uyanmış gibi. Ona baktım ve aynı şeyi hissettiğini biliyordum. Tesadüfen karşılaşmış iki insandık, ama bizi birbirimize bağlayan şey, sıradan bir karşılaşmadan çok daha derindi. Bizi birbirimize bağlayan, ikimizi de şaşırtan bir bağdı. Birbirimize baktık ve birbirimizi bulduğumuzu biliyorduk. Birbirimize baktık ve bir daha asla bırakmayacağımızı biliyorduk.
Ama her romantik seks hikayesinde olduğu gibi, bizim hikayemiz de kalıcı değildi. Tekrar turneye çıkmak zorundaydı ve ben de müziğimi yapmak zorundaydım. Birbirimize baktık ve bir daha asla görüşemeyeceğimizi biliyorduk. Birbirimize baktık ve hikayemizin sadece bir gece sürdüğünü biliyorduk. İkimizin de asla unutamayacağı bir gece. İkimizi de sonsuza dek değiştirecek bir gece. Ona baktım ve onu her zaman seveceğimi biliyordum. Ona baktım ve onu bir daha asla göremeyeceğimi biliyordum.
Ayağa kalktım ve pencereden dışarı baktım. Şehir altımda uzanıyordu, bir ışık ve ses denizi. Birdenbire kendimi boş hissettim, sanki bir parçam eksikmiş gibi. Ona baktım ve aynı şeyi hissettiğini biliyordum. Birbirimize baktık ve hikayemizin sona erdiğini biliyorduk. Birbirimize baktık ve bir daha asla görüşemeyeceğimizi biliyorduk. Ona baktım ve onu her zaman seveceğimi biliyordum. Ona baktım ve onu bir daha asla göremeyeceğimi biliyordum. O gecenin anısı beni sonsuza dek takip edecekti, paylaştığımız romantik seks hikayesini hatırlatan tatlı bir hüzünle dolu bir veda.
Topluluktan sesler
Henüz ses yok — seni neyin tahrik ettiğini ilk sen söyle.
