Lato w mieście

Opowiadania Biuro · ok. 11 min czytania · Od 18 lat

Ta historia została stworzona automatycznie przy wsparciu AI. Wszystkie osoby są pełnoletnie. Od 18 lat.

Sierpniowe słońce pełzło po szklanej fasadzie przestrzeni coworkingowej i kładło się ciepłym pasmem na klawiaturze mojego laptopa. Wokół mnie obcy ludzie stukali w klawisze w słuchawkach, pili swoje płaskie kawy, ale ja słyszałam tylko szum lodówki i cichy szmer własnej krwi. Na ekranie czekało okno, które otwierałam tak często w ostatnich tygodniach, że jego widok stał się już jak druga skóra. Jedno kliknięcie i jego twarz wypełniła kadr.

Jonas się uśmiechnął, a ten uśmiech miał w sobie coś, co przenikało przez piksele. Siedział w swoim mieszkaniu w Berlinie, za nim półka z książkami o wspinaczce, o których wspomniał podczas pierwszej rozmowy. „Spóźniłaś się”, powiedział, a jego głos brzmiał chrapliwie, jakby właśnie spał albo jakby właśnie obudził się ze snu, w którym się pojawiłam.

„Metro miało opóźnienie”, powiedziałam, zakładając kosmyk włosów za ucho. „Przepraszam.”

„Nie musisz przepraszać. Czekałem na ciebie.” Pochylił się bliżej kamery i zobaczyłam drobne linie wokół jego oczu, które łapały światło. „Jak minął ci dzień, Leno?”

Opowiedziałam mu o porannych zajęciach jogi, o kobiecie ze sztywnym karkiem, o mężczyźnie, który po raz pierwszy odnalazł się w pozycji psa z głową w dół. Słuchał, jak zawsze słuchał, z intensywnością, która sięgała przez ekran. Kiedy skończyłam, milczał przez chwilę. Potem powiedział: „Myślałem o tobie.”

„Cały czas?”

„Cały czas.” Jego głos się obniżył i poczułam, jak coś ściska mnie w piersi. „Muszę ci coś powiedzieć.”

Wstrzymałam oddech.

„W przyszłym tygodniu lecę do Hamburga. Na kilka dni. Służbowo, ale nie tylko. Chcę cię zobaczyć.”

Słowa przeszły przez mnie jak porażenie prądem. Tak często go sobie wyobrażałam, w noce, kiedy patrzyłam na jego zdjęcie w telefonie, gdy samotność miasta stawała się zbyt głośna. Ale wyobrażenie nigdy nie było bardziej realne niż ten moment, w którym to wypowiedział. Zaschnięte usta.

„Ja też”, powiedziałam. „Chcę cię zobaczyć.”

Skinął powoli głową i zobaczyłem, jak jego palce przesuwają się po krawędzi stołu, ruch, którego nie znałem, a który od razu stał się znajomy. Rozmawialiśmy jeszcze przez pół godziny, o marzeniach, o lękach, o tym, jak można tęsknić za kimś, kogo nigdy się nie dotknęło. Gdy rozmowa dobiegła końca, jego obraz pozostał na ekranie jeszcze przez chwilę, a ja przyłożyłem dłoń do szkła monitora, jakbym mógł się przez nie przebić.

Dni do jego przyjazdu ciągnęły się jak guma do żucia. Szedłem ulicami Hamburga, upał uderzał we mnie, ale ledwo go czułem. Myślałem o jego dłoniach, o tym, jak trzymały filiżankę kawy, o barwie jego głosu. W noc przed jego przyjazdem leżałem bezsennie, przewracając się z boku na bok. Myśl, że następnego wieczoru będzie siedział obok mnie, że poczuję zapach jego skóry, że będę mógł go dotknąć, była tak naładowana, że odbierała mi sen.

Lotnisko było jednym wielkim skwarem. Stałem przy wyjściu, serce biło mi aż do gardła, i wtedy go zobaczyłem. Był wyższy niż na zdjęciu, włosy miał ciemniejsze, krok stanowczy. Gdy mnie zauważył, zatrzymał się na chwilę, a potem ruszył w moją stronę, a świat wokół nas stracił kolory. Jego ramiona mnie objęły, a ja wtuliłem twarz w jego pierś. Jego zapach, mydło i ślad potu, wniknął we mnie, i zamknąłem oczy.

„Jesteś o wiele piękniejszy” – wyszeptał w moje włosy.

Zaśmiałem się, piskliwie, nerwowo. „Myślałem o tobie to samo.”

Przyciągnął mnie bliżej, a gdy podniosłem głowę, pochylił się. Jego usta spotkały moje, i to nie było delikatne, ostrożne całowanie. To było przybycie, opadanie, otwarcie. Jego wargi smakowały miętą, ale za nimi czułem ciepło, żądającą prośbę, której nie musiał ubrać w słowa. Moje dłonie znalazły jego kark, przyciągnęły go głębiej, a ludzie wokół nas rozpłynęli się.

„Chodź” – szepnąłem, gdy się od siebie oderwaliśmy. „Wziąłem pokój. W pobliżu portu.”

Uśmiechnął się, a w tym uśmiechu było wszystko, co powiedzieliśmy sobie w cyfrowych nocach. „To prowadź mnie.”

W pokoju hotelowym zasłony były odsłonięte, a wieczorne światło zalało łóżko. Drzwi zamknęły się za nami, i staliśmy naprzeciw siebie przez jedno uderzenie serca. Potem ruszył w moją stronę, a ja poczułam, jak moje dłonie przesuwają się po jego plecach, pod koszulę. Jego skóra była ciepła pod moimi opuszkami, a dreszcz przebiegł przez mnie, gdy poczułam mięśnie pod materiałem. Uniósł mój podbródek, a jego spojrzenie było ciemne i poważne.

„Tak często to sobie wyobrażałem” – powiedział. „Ciebie tutaj. Ciebie w moich ramionach.”

„A teraz?”

„Teraz jest lepiej niż jakiekolwiek wyobrażenie.”

Pocałował mnie znowu, głębiej tym razem, a jego język odnalazł mój, żądny, badawczy. Moje dłonie szarpały jego koszulę, guziki, a on mi pomógł, zsunął materiał przez głowę. Jego tors leżał przede mną otwarty, a ja przesunęłam palcami po jego klatce piersiowej, po jedwabistych włoskach, które stawały dęba pod moim dotykiem. Jęknął cicho, a ten dźwięk uderzył we mnie głęboko, ciągnąc, aż poczułam wilgoć.

Zsunął ramiączko mojej sukienki z ramienia, a materiał opadł ze mnie. Jego wzrok wędrował po moim ciele, a ja poczułam, jak gorąco we mnie narasta, gdy położył dłoń na mojej piersi. Jego kciuk odnalazł moją brodawkę, przesunął po niej, a ja przygryzłam wargę. To uczucie przeszło przez mnie, a ja ścisnęłam uda, żeby oprzeć się pragnieniu, by wziąć jego rękę i poprowadzić ją jeszcze niżej.

„Jesteś taka piękna” – wyszeptał, gdy rozpinał biustonosz. Materiał opadł na podłogę, a jego usta zamknęły się wokół mojej piersi. Krzyk wyrwał mi się z gardła, w połowie rozkosz, w połowie zaskoczenie, gdy jego język przejechał po twardym czubku. Ssał delikatnie, a ja wbiłam palce w jego włosy, przyciągając go bliżej. Jego oddech palił moją skórę, a ja poczułam, jak moje biodra unoszą się ku niemu, jak moje ciało go szuka, zanim zdołałam to opanować.

„Jonas” – jęknęłam. „Potrzebuję cię.”

Uniósł głowę. Jego oczy były ciemne, źrenice rozszerzone. „Wiem, czego potrzebujesz.”

Uniósł mnie, a ja owinęłam nogi wokół jego bioder. Jego twardy członek przyciskał się przez materiał spodni do moich wilgotnych majtek, i poczułam bijące od niego ciepło. Zaniósł mnie do łóżka, pozwolił mi opaść na białą pościel i położył się na mnie, jego ciężar był ciepły na moim ciele. Jego dłonie wędrowały po moich żebrach, biodrach, aż do majtek, które zsunął z moich ud. Uklęknął między moimi nogami i patrzył na mnie, nagą, otwartą, drżącą.

„Chcę cię posmakować” – powiedział, a jego głos brzmiał chrapliwie z pożądania.

Pochylił się, a jego język mnie odnalazł. Pierwszy kontakt był wybawieniem, błyskawicą, która przeszła przez całe moje ciało. Lizał mnie powoli, od dołu do góry, a ja uniosłam biodra, przyciskając się do jego ust. Jego dłonie trzymały moje uda, rozchylały mnie szerzej, a on pracował nade mną z oddaniem, które przyprawiało mnie o rumieńce. Przyjemność wzbierała we mnie jak rzeka występująca z brzegów, a ja chwyciłam prześcieradło, wczepiając się w nie kurczowo.

„Nie przestawaj” – błagałam. „Proszę, nie przestawaj.”

Ssał moją łechtaczkę, a ja poczułam, jak pierwsze fale mnie ogarniają. Jęknęłam, głęboko, gardłowo, dźwiękiem, który nie brzmiał już jak mój. Moje ciało mówiło, domagało się, a on dawał mi to, czego potrzebowałam. Fale przetaczały się przeze mnie, a ja wołałam jego imię, oddając się jego ustom. Nie puszczał, lizał mnie przez cały wstrząs, aż leżałam pod nim drżąca.

Potem uniósł się, a ja zobaczyłam błyszczącą saszetkę na szafce nocnej. Otworzył ją drżącymi palcami, a ja leżałam, nie odrywając wzroku od jego ruchów. Kiedy naciągał prezerwatywę na swój twardy, wilgotny trzon, przełknęłam ślinę. Był większy, niż sobie wyobrażałam, żołądź lśniła, a żyła z boku pulsowała widocznie.

„Chodź tu” – powiedział, a jego głos był jednocześnie rozkazem i prośbą.

Przyciągnął mnie na siebie, a ja poczułam go przy moim wejściu, nacisk, ciepło. Potem opuściłam się, a on wsunął się we mnie. Wspólny jęk wypełnił pokój. Poczułam, jak się we mnie rozprzestrzenia, jak mnie wypełnia, centymetr po centymetrze, a kiedy usiadłam na nim w całości, zatrzymałam się. Jego twarz była wykrzywiona z rozkoszy, oczy zamknięte, a ja widziałam, jak żyły na jego szyi pulsują.

„Ruszaj się” – wycedził.

Uniosłem się, pozwalając mu prawie całkiem ze mnie wysunąć, po czym opadłem z powrotem. Rytm się rozpoczął, najpierw powolny, potem szybszy. Podparłem się na jego klatce piersiowej, z dłońmi płasko na jego mięśniach, i ujeżdżałem go z oddaniem, które mnie samego zaskoczyło. Jego dłonie odnalazły moje biodra, prowadziły mnie, pchały do tempa, które wprawiło mnie w sapanie.

„Tak dobrze” – jęknął. „Czuję cię tak dobrze.”

Pochyliłem się, przesuwając ustami po jego wargach, a nasze języki spotkały się, gdy gubiliśmy się w sobie nawzajem. Pot stał na jego skórze, a ja smakowałem sól na jego ramieniu, kołysząc się w przód i w tył. Przyjemność znów we mnie wzbierała, tym razem wyżej, i poczułem, jak twardnieje, jak napina się pode mną.

„Dojdź ze mną” – szepnąłem mu do ucha.

Wypchnął się w górę, trafiając głęboko, a ostatnia resztka dystansu między nami stopniała. Poczułem, jak moje ciało się zaciska, jak fale mięśni oplatają go, a on jęknął moje imię, gdy we mnie trysnął. Doszliśmy razem, w fali, która przeszła przez nas obu i wstrząsnęła nami.

Potem leżeliśmy obok siebie, jego dłoń na moim brzuchu, moja na jego piersi. Pot wysychał na naszej skórze, a zasłony rzucały długie cienie do pokoju. Odwrócił głowę w moją stronę i uśmiechnął się.

„Wiesz, czego teraz chcę?” – powiedział.

Pokręciłem głową.

„Jutro rano. U ciebie. W co-workingu. Chcę zobaczyć, gdzie siedzisz, kiedy ze mną rozmawiasz.”

Roześmiałem się. „To trochę mało spektakularne po tym wszystkim.”

„Może. Ale chcę poznać twoją codzienność. Chcę zobaczyć, jak żyjesz.”

Oparłem głowę o jego ramię i poczułem ciepło, które z niego biło. Miasto szumiało na zewnątrz, lato ciążyło nad dachami, a ja wiedziałem, że to nie jest koniec. To był początek, zapisany w słońcu.