Zapach deszczu i skóry prowadził Kaelana przez kręte korytarze wieży – woń, która przywoływała wspomnienia z innego czasu, przypraw i starego pergaminu, które przed laty zwabiły go do jej komnaty. Teraz stał w progu, z dłonią na rękojeści miecza, i wodził wzrokiem po półmroku. Świece migotały na rzeźbionym stole, rzucając tańczące cienie na ściany, a w kącie bulgotał kocioł, z którego unosił się gęsty słup pary. Była tam, jak zawsze: Lyra, czarodziejka, której bursztynowe oczy łapały światło, a czarne włosy spływały jedwabiem na ramiona.
„Przychodzisz jednak” – powiedziała, nie odwracając się. Jej głos brzmiał ochryple, jakby mówiła godzinami, może do duchów, może do siebie. „Już się bałam, że straciłeś odwagę.” W jej słowach pobrzmiewał cichy uśmiech, mieszanina drwiny i wyczekiwania.
Kaelan zbliżył się. Powietrze było gęste od magii, mrowienie na skórze mówiło mu, że każdy krok tutaj to decyzja. „Zaproponowano mi pakt” – powiedział. „Przyszedłem, aby go przypieczętować.” Jego głos był spokojny, ale serce biło szybciej, dzikim rytmem, który napierał na żebra.
Odwróciła się. Wąski uśmiech musnął jej usta, a oczy zalśniły jak płynne złoto. „Wiesz, co to oznacza? Żadnych półśrodków. Pakt ze mną wymaga wszystkiego – twojej siły, twojej wierności, twojego ciała.” Wypowiadała te słowa powoli, delektując się nimi, pozwalając im zawisnąć w powietrzu jak dym z kotła.
„Wiem.” Odłożył miecz, pozwalając mu z brzękiem upaść na kamienną podłogę – dźwięk, który odbił się echem w ciszy. Potem zdjął skórzaną koszulę, powoli, aby widziała każdy ruch, każdą bliznę na jego piersi, lśniącą w świetle świec. „Jestem gotów.”
Lyra zrobiła krok w jego stronę. Jej dłoń unosiła się nad jego skórą, nie dotykając jej, a jednak ciepło jej magii kłuło jak tysiąc igieł na jego nagim ciele. „Więc pokaż mi swoją prawdziwą postać, zmiennokształtny.” Jej głos był szeptem, rozkazem i pokusą zarazem.
To było wezwanie, któremu nie mógł się oprzeć. Kaelan zamknął oczy i pozwolił przemianie nadejść. Nie był to bolesny proces, raczej płynięcie, rozciąganie kości, porastanie skóry sierścią. Jego zmysły się wyostrzyły, zapachy stały się intensywniejsze, migotanie świec – tańcem światła i cienia. Gdy ponownie otworzył oczy, nie był już człowiekiem, lecz wilkiem – wielkim, srebrzystoszarym, o bursztynowych oczach, które przypominały jej własne.
Lyra nie zawahała się. Uklękła przed nim, przeciągnęła obiema dłońmi po jego gęstym futrze, a jej palce wbiły się w mięśnie jego karku. Głęboki pomruk zadowolenia potoczył się z jego gardła, dźwięk, który odbił się echem w jej magii. „Więc tak się czujesz”, szepnęła. „Dziki i silny.” Pochyliła się i przycisnęła usta do miejsca między jego uszami. Pocałunek palił jak pieczęć, obietnica, która sięgała głębiej niż słowa.
Kaelan przemienił się z powrotem, gdy wciąż nad nim była. Jego ludzkie ramiona oplotły ją, przyciągnęły ją na podłogę, aż klęczała nad nim, jej nogi po obu stronach jego bioder. Materiał jej szaty napiął się na jej udach, a on czuł ciepło jej ciała przez cienki materiał, żar, który z niej promieniował jak z ognia.
„Pakt wymaga czegoś więcej niż słów”, powiedział, jego głos ochrypły z pożądania. „Pokaż mi, czego żądasz.”
Lyra zaśmiała się cicho, dźwięk jak pękające szkło, który rozpłynął się w ciszy pokoju. Chwyciła jego nadgarstek i poprowadziła jego dłoń pod swoją suknię, pozwalając jego palcom sunąć po swojej gładkiej, gorącej skórze. „Czujesz magię? Płynie w moich żyłach, czekając, by połączyć się z twoją.”
Jego palce przesunęły się wyżej, po jej kolanie, wewnętrznej stronie uda, gdzie skóra była jeszcze bardziej wrażliwa. Była mokra, wilgotna od pożądania, które nie było tylko fizyczne – czuł magię jak pulsowanie pod swoim dotykiem, migotanie, które oplatało jego palce. Kiedy dotarł do jej środka, miękkiego wzgórka jej łona, jęknęła i przycisnęła się do jego dłoni, jej biodra zataczały powolne, zapraszające kręgi.
„Tak”, wyszeptała. „Właśnie tam. Pakt się zaczyna.”
Wszedł w nią dwoma palcami, powoli, czując, jak zaciska się wokół niego, ciepła i ciasna. Lyra unosiła się na jego dłoni, jej oddech przyspieszał, piersi unosiły się i opadały pod cienkim materiałem. Magia wokół nich migotała jak płomienie świec, lizała ściany, sprawiała, że cienie tańczyły. Zamknęła oczy, oddała się temu uczuciu, a on poczuł, jak jej rozkosz spływa przez magiczne połączenie do niego, upojenie, które go pochłonęło.
Kaelan nie mógł się dłużej opierać. Cofnął dłoń i pochylił się nad nią, jego usta szukały jej ust. Pocałunek był głęboki, badawczy, ich języki spotkały się, tańcząc pradawny rytm. Wolną ręką pociągnął za wstążki jej szaty, rozwiązał węzły, a materiał opadł z jej ramion, odsłaniając jej piersi. Były pełne, z różowymi sutkami, które stwardniały pod jego spojrzeniem. Przesunął ustami po jej szyi, w dół do obojczyka, jego język zostawiał wilgotny ślad. Lyra jęknęła, odchylając głowę do tyłu, gdy wziął jej brodawkę do ust i delikatnie ją possał. Smakowała solą i magią, odurzającym smakiem, który wciągał go w nią jeszcze głębiej.
Złączenie ciał
Nie mógł już dłużej czekać. Kaelan obrócił ją, tak że znalazła się pod nim, jej czarne włosy rozłożone jak jedwabna tkanina na zimnym kamieniu. Jej nogi rozchyliły się dla niego, a on poczuł wilgoć między jej udami, ciepło, które go przyciągało. Ściągnął spodnie, jego członek uwolnił się, twardy i pulsujący, żołądź lśniła wilgocią w świetle świec. Oczy Lyry rozszerzyły się, gdy go zobaczyła, a jej język przejechał po wargach.
„Tyle mocy”, szepnęła. „Chodź, przeleć mnie.”
Kaelan pochylił się nad nią, czubek jego członka musnął jej wilgotne wargi sromowe. Wcisnął się powoli, czując, jak otwiera się dla niego, jak jej ciasna cipka go przyjmuje. Lyra jęknęła głośno, jej dłonie wbiły się w jego plecy, gdy wchodził głębiej. Magia wokół nich migotała dziko, gdy całkowicie się w niej zatracał, jego członek tkwił w niej po sam nasad. Była tak ciasna, tak gorąca, a on czuł, jak magia przez nią pulsuje, jak zaciska się wokół niego.
„Tak, przeleć mnie”, sapnęła Lyra, jej biodra poruszały się przeciwko niemu, przyjmując go głębiej. „Pokaż mi swoją moc.”
Kaelan zaczął się poruszać, najpierw powoli, potem szybciej, jego pchnięcia stawały się twardsze. Każde pchnięcie wbijało go w nią głębiej, jej cipka ściskała jego członek, gorąco było przytłaczające. Czuł, jak jej wewnętrzne mięśnie kurczą się wokół niego, jak trzymają go mocno, jakby nigdy nie chciała go puścić. Lyra jęczała bez przerwy, jej piersi podskakiwały przy każdym pchnięciu, jej sutki były twarde i zapraszające.
Pochylił się, wziął jedną z jej piersi do ust, ssał ją, nadal w nią wbijając. Krzyknęła, gdy delikatnie ugryzł, a magia wokół nich niemal eksplodowała. Kaelan poczuł, jak jej pożądanie przepływa przez niego, jak magiczna więź się wzmacnia, każde pchnięcie częścią paktu.
Lyra doszła pierwsza, krzyk wyrwał się z jej ust, gdy orgazm ją przytłoczył. Jej cipka zacisnęła się wokół jego penisa, ściskając go mocno, a on poczuł, jak jej pizda go masuje, jak ciepły płyn z niej wypływa. Drżała pod nim, całe jej ciało się trzęsło, a on przeprowadził ją przez szczytowanie, aż leżała wyczerpana.
Ale on jeszcze nie skończył. Kaelan cofnął się, a Lyra otworzyła oczy, spojrzała na niego. „Odwróć się”, rozkazał, jego głos był chrapliwy. Posłuchała natychmiast, obracając się na czworaka, jej okrągły tyłek zaprezentował mu się. Widział jej wilgotną cipkę od tyłu, wciąż lśniącą od orgazmu, wargi sromowe lekko rozchylone.
Stanął za nią, jego dłonie spoczęły na jej biodrach, i wszedł w nią ponownie, tym razem od tyłu. Lyra jęknęła głośno, gdy wniknął w nią głęboko, jej tyłek przycisnął się do jego bioder. Nowa pozycja pozwoliła mu wejść jeszcze głębiej, i poczuł, jak jego penis dociera do szyjki macicy. Krzyknęła, gdy wyczuł opór, i wiedział, że sprawia jej to przyjemność.
„Pieprz mnie mocniej”, sapnęła, twarzą przyciśniętą do kamiennej podłogi. „Pieprz mnie, aż przestanę myśleć.”
Kaelan posłuchał. Jego dłonie chwyciły mocniej jej biodra, i zaczął ją brać, twardo i głęboko, każde pchnięcie wprawiało jej ciało w drżenie do przodu. Jej cipka była taka mokra, taka gorąca, i za każdym razem, gdy w nią wchodził, słyszał mlaszczący dźwięk, który napędzał ich oboje. Lyra jęczała bez przerwy, jej dłonie wbijały się w kamień, a on poczuł, jak narasta w niej drugi orgazm.
„Dojdź ze mną”, sapnęła. „Dojdź we mnie.”
Nie mógł dłużej się opierać. Magia wokół nich była teraz dziką burzą, świece migotały gwałtownie, a cienie tańczyły jak opętane. Kaelan poczuł, jak narasta jego własny orgazm, jak gorąco zbiera się w jego lędźwiach. Wbił się w nią jeszcze raz głęboko, a gdy doszedł, magia wokół nich eksplodowała w oślepiającym błysku.
Jego sperma wystrzeliła w nią, gorąca i gęsta, i poczuł, jak cipka Lyry kurczy się wokół niego, jak przyjmuje jego nasienie. Doszła jednocześnie, jej ciało drżało pod nim, a magiczna więź między nimi wzmocniła się, popłynęła przez ich żyły, łącząc ich w sposób głębszy niż jakikolwiek pakt.
Pieczętujący pakt
Leżeli spleceni, ich ciała wciąż połączone, magia wokół nich powoli się uspokajała. Lyra odwróciła się, spojrzała na niego, jej oczy lśniły w świetle świec. „Pakt jest zapieczętowany”, szepnęła. „Twoja siła, twoja wierność, twoje ciało – teraz należą do mnie.” Jej dłoń spoczęła na jego piersi, a on poczuł ciepło magii, która w niego wpływała.
Kaelan skinął głową, wyczerpany, ale spełniony. „A czego ode mnie żądasz, czarodziejko?”
Lyra uśmiechnęła się, wąskim, znaczącym uśmiechem. „Wszystko. Twoją duszę, twoje serce, twoje ciało, kiedy tylko tego zażądam. Będziesz moim obrońcą, moim towarzyszem, moim kochankiem.” Pochyliła się i delikatnie pocałowała go w usta. „A ja wynagrodzę cię tak, jak właśnie to uczyniłam.”
Przyciągnął ją bliżej, czując jej nagą skórę na swojej. „A jeśli zażądam czegoś więcej?”
„Wtedy to otrzymasz”, szepnęła. „Zawsze. Pakt wymaga wszystkiego, ale też wszystko daje.” Jej dłoń zsunęła się w dół ku jego męskości, która już na nowo twardniała. „Gotowy na kolejne przypieczętowanie?”
Kaelan uśmiechnął się i przyciągnął ją na siebie. „Zawsze.”
A magia wokół nich znów zajarzyła, gdy ponownie się zjednoczyli, wieczny krąg pożądania i władzy, przypieczętowany paktem zmysłów.
Głosy społeczności
Jeszcze nie ma głosów — powiedz pierwsza, co Cię podnieciło.
