Felix odsunął na bok plandekę namiotu, plecak głucho uderzył o ziemię. Na zewnątrz niebo wciąż kąpało się w ostatnim złocie wieczornego słońca, ale wewnątrz namiotu zagnieździł się już ten bursztynowy półmrok, który zmiękczał kontury. Zapach impregnowanego materiału i ogrzanej ziemi uderzył go w nozdrza – znajomy, ziemisty. Lena wczołgała się za nim, jej kolano musnęło jego biodro, gdy usiadła obok niego. „Udało się” – mruknęła, niemal do siebie, i opadła na plecy na karimatę. Jej koszulka lepiła się wilgotno do skóry, ciemna plama między łopatkami. Felix obserwował, jak wyciąga ramiona nad głową, jak napina się materiał, rysując kontury jej ciała. Poczuł ciągnięcie w podbrzuszu, jego członek powoli twardniał w spodniach, pożądanie, które szybko stłumił. „Mam przynieść wodę?” – zapytał, jego głos bardziej ochrypły, niż zamierzał. Lena potrząsnęła głową, z zamkniętymi oczami. „Zostań jeszcze. Jest tu tak spokojnie.” Jej dłoń poszukała jego, znalazła ją, a on pozwolił na to, ciesząc się ciepłem jej palców. Leżeli tak przez chwilę, tylko cichy oddech, szelest materiału namiotu na wietrze. Felix odwrócił głowę, spojrzał na jej profil – łagodną linię szczęki, lekkie cienie pod oczami. Pochylił się i pocałował ją w skroń, przelotny, delikatny pocałunek. Uśmiechnęła się, otworzyła oczy. „Co to było?” „Nic. Tylko… wdzięczność.” Ścisnęła jego dłoń, a ten gest mówił sam za siebie.
Później, przy ognisku, płomienie tańczyły cieniami na ich twarzach, wciągając ich w grę światła i ciemności. Felix grzebał bezlistną gałęzią w żarze, wzniecając iskry. „Czy mogłabyś sobie wyobrazić, że coś takiego polubisz?” – zapytał, nie patrząc na nią. Lena zaśmiała się cicho, krucho. „Ja? Nigdy. Ale może czasem trzeba się wyrwać, żeby zrozumieć, czego nam brakuje.” Ich spojrzenia się spotkały, zawahały, i przez jedno uderzenie serca powietrze między nimi zdawało się trzeszczeć. Poczuł mrowienie w opuszkach palców, które nie miało nic wspólnego z żarem ogniska. „Wiesz” – zaczęła, kręcąc źdźbło trawy między palcami – „tutaj wszystko jest inne. Żadnych zasad, żadnych oczekiwań. Tylko my.” Spojrzała na niego, a w jej oczach była otwartość, która wciągała go głębiej. „Czego naprawdę chcesz, Felix?” – jej głos był cichy, wymagający. Przełknął ślinę, odłożył gałąź. „Chcę… ciebie. Takiej, jaka jesteś teraz. Bez masek.” Milczała, ale jej uśmiech był wystarczającą odpowiedzią. „Powinniśmy spać” – powiedział, choć jego ciało było w pełni rozbudzone. Skinęła głową, podniosła się płynnym ruchem, a gdy się przeciągnęła, jej koszulka podjechała do góry, odsłaniając wąski pasek nagiej skóry nad paskiem dżinsów. Felix przełknął ślinę, jego członek drgnął w spodniach, gdy zobaczył delikatne wygięcie jej brzucha. Gdy jednak wczołgała się do namiotu, podążył za nią, a serce waliło mu głośno.
W namiocie powietrze było ciepłe i ciężkie, niczym aksamitna kołdra. Leżeli na rozłożonych śpiworach, obok siebie, z wąską szczeliną między nimi, która z każdą minutą zdawała się coraz bardziej nie do pokonania. Felix wpatrywał się w płachtę namiotu, wsłuchując się w jej oddech – miarowy, ale nie głęboki. Odwrócił głowę, zobaczył jej sylwetkę w mlecznym świetle księżyca, które sączyło się przez zewnętrzny namiot. „Felix?” – szepnęła, a jej głos przeciął ciszę. „Tak?” „Nie mogę spać.” Usłyszał, jak przekręca się na bok, śpiwor zaszeleścił. „Ja też nie.” Potem to się stało: jej dłoń przeszukała materiał, znalazła jego, a jej palce zacisnęły się wokół niej. Jego puls walił w jej dłoń. „Lena?” – zapytał, ledwie słyszalnie. Zamiast odpowiedzi pociągnęła jego rękę ku sobie, powoli, stanowczo. Dał się prowadzić, obrócił się na bok, aż zobaczył jej twarz zaledwie kilka centymetrów od swojej. Jej usta były lekko rozchylone, a ciepły powiew uderzył go w twarz. Pochylił się i pocałował ją.
Pocałunek zaczął się niepewnie, jak nieśmiałe odkrywanie – pierwsze badanie tego, co między nimi wybuchło. Lecz potem odwzajemniła go z naglącą pilnością, która go zaskoczyła. Jej język spotkał się z jego, żądający, a on zagrzebał dłoń w jej włosach. Były miękkie i pachniały dymem i szamponem, zapachem, który wciągał go głębiej. Przyciągnął ją bliżej, aż ich ciała się zetknęły, przez warstwę śpiworów czuł ciepło jej piersi, krągłość jej biodra. Pożądanie wzbierało w nim, surowe i gwałtowne, jego członek stał się twardy jak kamień, napierając na materiał spodni. Jego dłoń przesunęła się z jej włosów na jej kark, masując delikatnie napięte mięśnie. Westchnęła, przytulając się do niego mocniej. „Felixie”, szepnęła mu w usta, „chcę cię poczuć”. Jej palce zaczęły badać brzeg jego koszulki, wsunęły się pod nią, na jego brzuch. Wzdrygnął się pod jej dotykiem, jego skóra płonęła. Odwzajemnił gest, wsunął nogę między jej uda, poczuł ciepło jej ud. Pocałowała go znowu, głębiej, a on zatracił się w niej.
Uwolnili się ze śpiworów niezgrabnymi, pośpiesznymi ruchami, tłumiąc śmiech, gdy zamek Felixa się zaciął. Palce Leny pomogły, drżące, ale stanowcze. Potem leżał na niej, czuł jej nogi oplatające go, jej łydki na swoich łydkach. Całował jej szyję, miejsce za uchem, gdzie jej puls bił o jego wargi. Jęknęła cicho, dźwięk, który odbił się echem w ciszy namiotu, i przycisnęła się do niego. Jego dłoń wsunęła się pod jej koszulkę, po płaskim brzuchu, w górę do jej biustonosza. Odsunął materiał, objął jej pierś. Jej skóra była aksamitna, sutek twardy pod jego kciukiem. Lena przygryzła dolną wargę, oczy miała zamknięte. „Dalej”, wyszeptała, a jej głos brzmiał ochryple z pożądania.
Ściągnął jej koszulkę przez głowę, potem rozpiął jej biustonosz szybkim, niecierpliwym ruchem. Jej piersi opadły swobodnie, pełne i jędrne, sutki sterczące, w świetle księżyca lśniły jak małe, ciemne perły. Felix pochylił się, wziął jeden sutek do ust. Ssał delikatnie, okrążał go językiem, czując, jak pod jego dotykiem staje się jeszcze twardszy. Lena jęknęła głośno, jej plecy wygięły się w łuk, przycisnęła jego dłoń mocniej do swojej piersi. „Tak, właśnie tam”, sapnęła, jej palce wbiły się w jego włosy. Przeszedł do drugiej piersi, poświęcając jej tę samą uwagę, podczas gdy jego dłoń wędrowała między jej nogi. Poczuł gorąco bijące przez materiał jej dżinsów, a jego członek pulsował z pożądania.
„Pozwól, że cię rozbiorę”, szepnął ochrypłym z pożądania głosem. Skinęła głową, jej oczy były szkliste od rozkoszy. Rozpiął guzik jej dżinsów, pociągnął suwak w dół z ostrym dźwiękiem, który rozległ się głośno w ciszy namiotu. Uniosła biodra, a on ściągnął jej spodnie z nóg, a potem majtki. Cienka, wilgotna nić przeciągnęła się między jej udami, gdy materiał odsłonił jej cipkę. Leżała przed nim naga, jej skóra lśniła w świetle księżyca, nogi lekko rozchylone, wargi sromowe wilgotne i nabrzmiałe. Felix nie mógł oderwać wzroku. Jej cipka była idealna – ciemne, pełne wargi, mała, twarda perełka jej łechtaczki wystająca z osłonki. Przełknął ślinę, zaschło mu w ustach. „Jesteś tak cholernie piękna”, wymamrotał, bardziej do siebie.
Szybko się rozebrał, rzucając ubrania niedbale na bok. Jego kutas uwolnił się, długi i gruby, żołądź lśniła wilgotno w świetle księżyca. Lena wpatrywała się w niego, jej oczy szerokie i ciemne od pożądania. „Chodź tu”, szepnęła, a jej głos zabrzmiał jak rozkaz. Usłuchał, opadł między jej nogi, jego kutas musnął jej mokrą cipkę. Wzdrygnęła się, z jej ust wyrwał się cichy jęk. Pochylił się, pocałował ją znowu, głęboko i intensywnie, podczas gdy jego kutas napierał na jej wejście. „Jesteś gotowa?”, zapytał, opierając czoło o jej czoło. „Tak, pieprz mnie”, sapnęła, a jej słowa uderzyły go jak cios.
Wszedł w nią, powoli, centymetr po centymetrze. Jej cipka była gorąca i mokra, otaczała jego kutasa jak aksamitna pięść. Lena jęknęła głośno, odrzuciła głowę do tyłu, jej palce wbiły się w jego plecy. „O Boże, Felix”, sapnęła, „jesteś taki duży.” Zatrzymał się, gdy był w niej całkowicie, czując, jak jej wewnętrzne mięśnie zaciskają się wokół niego. Czuł się jak aksamitny imadło, które go obejmowało, pulsujące życiem. Zaczął się poruszać, powolnymi, głębokimi pchnięciami, które pozwalały mu zanurzyć się w niej po sam czubek. Każde pchnięcie wyciskało krzyk z jej gardła, jej biodra unosiły się ku niemu, jej cipka ssała jego kutasa.
Rytm przyspieszył, ich ciała uderzały o siebie, szelest śpiworów mieszał się z ich oddechem. Felix poczuł, jak narasta w nim gorąco, jak jego kutas pulsuje w jej ciasnej, mokrej cipce. Pochylił się, wziął znowu jej sutek do ust, ssał mocno, wbijając się w nią głębiej. Lena krzyknęła, jej ciało wygięło się w łuk, jej palce wczepiły się w jego włosy. „Tak, właśnie tam, pieprz mnie mocniej”, jęknęła, jej głos łamiący się z rozkoszy. Usłuchał, wbijając w nią kutasa z całej siły, każde pchnięcie sprawiało, że jej miednica uderzała o matę. Jej cipka była piekłem gorąca i wilgotna, zaciskała się wokół niego z każdym ruchem, wciągając go głębiej w siebie.
„Dochodzę“ – wysapała, jej głos był zduszonym krzykiem. Jej wewnętrzne mięśnie zaczęły drgać, zaciskając się wokół jego członka jak pięść. Felix wbił się w nią jeszcze raz głęboko, po czym poczuł, że ona osiąga szczyt. Jej ciało drżało pod nim, jej cipka się kurczyła, pulsując wokół jego penisa, gdy krzyczała jego imię – ochrypły, rozpaczliwy dźwięk. To uczucie było dla niego zbyt silne. Jęknął głośno, jego biodra drgnęły, i wytrysnął w nią, jego sperma tryskała gorącymi, gęstymi strumieniami w jej cipkę. Nadal w nią wbijał się, pchając się głębiej, podczas gdy orgazm nim wstrząsał, fale rozkoszy przetaczające się przez jego ciało. Ona trzymała go mocno, nogi owinięte wokół jego bioder, gdy drgał w niej, aż do wyczerpania ostatniej kropli.
Pozostał na niej leżąc, ich oddechy się mieszały, ciała lepiły się do siebie. Cisza powróciła, tylko ich ciężkie sapanie wypełniało namiot. Felix przeturlał się na bok, przyciągając ją w swoje ramiona. Jej palce odnalazły jego, splatając się. „To było…” – zaczęła, jej głos ochrypły. „Tak” – przerwał jej, całując jej czoło. „To było to.” Przytuliła się do niego, głową na jego piersi, a on poczuł, jak jej serce bije o jego żebra. Noc ich otuliła, ciepła i ciężka, a Felix wiedział, że ta noc w namiocie będzie miała konsekwencje – konsekwencje, które zmienią ich oboje na zawsze.
Głosy społeczności
Jeszcze nie ma głosów — powiedz pierwsza, co Cię podnieciło.
