Zakazany ogień w Allgäu

Opowiadania Fantazja · ok. 12 min czytania · Od 18 lat

Ta historia została stworzona automatycznie przy wsparciu AI. Wszystkie osoby są pełnoletnie. Od 18 lat.

Śnieg padał gęstymi, bezgłośnymi płatkami, gdy stałam przy oknie i patrzyłam na czarne sylwetki gór. W chacie pachniało suchym drewnem i dymem z kominka, który od godzin cicho trzaskał. Szukałam ciszy, wmawiałam sobie, że kilka dni dystansu wystarczy, aby zalatać rysę w moim małżeństwie, której nie potrafiłam już nazwać. Mąż pocałował mnie w drzwiach, tak jak całuje się kogoś, kogo kocha się z przyzwyczajenia, i wiedziałam, że góry nie dadzą mi żadnej odpowiedzi. Jednak gdy wpatrywałam się w białą przestrzeń, po raz pierwszy od miesięcy poczułam coś innego: niepokój, który nie bolał, lecz przyciągał.

Dzwonek u drzwi wyrwał mnie z ciszy. Na zewnątrz stała Sophia, płaszcz na ramionach, śnieżynki we włosach, i uśmiechała się, jakby to było najnaturalniejsze na świecie, pojawić się w taki wieczór. Nie widziałam jej od lata, gdy wykończyłam jej willę w Grünwald, ale wspomnienie tego, jak przechodziła przez jeszcze puste pokoje i dotykała każdego kąta, było mi tak bliskie, jakby to było wczoraj. Weszła, a zapach jej perfum zmieszał się z dymem z drewna. Przytuliłyśmy się, a jej dłoń spoczęła na moich plecach odrobinę za długo, ciepła i mocna.

„Potrzebowałam tego” – powiedziała, wieszając płaszcz. „Wakacje bez dzieci, bez męża. Tylko ja i ta cisza.” Zaśmiała się cicho, ale jej spojrzenie pozostało poważne. „A potem przypomniałam sobie, że masz tu swoją chatę. Mam nadzieję, że to nie było zbyt nagłe.”

Pokręciłam głową i zaprowadziłam ją do kominka. Usiadłyśmy na szorstkich wełnianych kocach, które rozłożyłam na drewnianej ławie, a ogień rzucał tańczące cienie na jej rysy. Postarzała się od tamtego czasu, delikatniejsze linie wokół oczu, a ciemne włosy nosiła krócej, ale jej charyzma nic nie straciła ze swojej intensywności. Piłyśmy czerwone wino, a ona opowiadała o swoich dzieciach, o willi, która teraz była dla nich za duża. Jej mąż, powiedziała, pracuje teraz jeszcze więcej niż kiedyś. Mówiła to bez goryczy, ale słyszałam pustkę między słowami.

„A ty?” – zapytała, a jej głos stał się łagodniejszy. „Jak się naprawdę masz?”

Obracałam kieliszek w dłoniach. „Nie wiem. Chyba zapomniałam, jak to jest. Wiedzieć.” Spojrzałam na nią. „Zapomniałam, jak to jest coś czuć. Naprawdę czuć.”

Zofia milczała przez długą chwilę. Potem odstawiła szklankę, przysunęła się bliżej, a jej kolana dotknęły moich. „Czy mogę ci coś pokazać?”, zapytała, a w jej głosie zabrzmiała nuta, której nie znałem. „Coś, czego nigdy nikomu nie pokazałam.”

Skinąłem głową bez wahania.

Wyciągnęła telefon, przewinęła galerię i podsunęła mi zdjęcie. Czarny kostium, obcisły, z cienkiej skóry, z zamkiem błyskawicznym biegnącym od karku do kości ogonowej. Zdjęcie przedstawiało ją przed lustrem, z odwróconą twarzą, w pozie, która obiecywała wszystko.

„Kupiłam go dwa lata temu”, powiedziała cicho. „Założyłam go, gdy mój mąż był w podróży służbowej. Stałam przed lustrem i nagrywałam siebie. I nic z tym nie zrobiłam. Nie wiedziałam, co mam z tym zrobić.” Spojrzała na mnie, a w jej oczach leżała bezbronność, która poraziła mnie bardziej niż jakiekolwiek wyznanie. „Czekałam. Na kogoś, kto to zrozumie.”

Fantazja zawisła między nami, ciężka i namacalna, jak dym z ogniska. Wyobraziłem sobie, jak skóra obejmuje jej ciało, jak zamek otwiera się cicho, a moja własna skóra zaczęła mrowić. Pomyślałem o swoim życiu, o chłodnych nocach z żoną, o ciszy przy kolacji, o tym, jak się unikaliśmy, aż dotyk całkiem ustał.

„Pokaż mi, jak go nosisz”, powiedziałem, a mój głos był pewniejszy, niż się spodziewałem.

Zofia wstała. Jej ruchy były spokojne, niemal nabożne, gdy ściągała sweter przez głowę. Pod spodem miała tylko cienkie stringi, a jej skóra lśniła w blasku ognia. Uklękła na kocu, odwracając się do mnie plecami, a ja zobaczyłem, jak linia jej kręgosłupa rysuje się pod skórą. Potem wstała, podeszła do torby i wyciągnęła kostium. Czarna skóra miękko połyskiwała, gdy go rozkładała.

„Pomożesz mi?”, zapytała, a jej głos był ledwie szeptem.

Wstałem i podszedłem, stając za nią. Skóra była chłodna i gładka, gdy unosiłem ją na jej ramiona. Wsunęła się w nią, a ja powoli zaciągnąłem zamek błyskawiczny, od biodra aż po kark. Moje palce przesuwały się przy tym wzdłuż jej kręgosłupa, i poczułem, jak lekko drży. Kostium otulał jej ciało jak druga skóra, podkreślał każdą krzywiznę, każdą wypukłość jej bioder, jej piersi. Odwróciła się do mnie, a ja stałem tak blisko, że czułem bicie jej serca we własnej piersi.

„Odwróć się” – powiedziałem, a ona posłuchała.

Stałem za nią, z dłońmi na jej ramionach, i powoli przesuwałem je po skórze. Po jej ramionach, talii, biodrach. Czułem ciepło jej ciała przez materiał, czułem, jak drży pod moimi opuszkami. Pochyliłem się, a moje usta dotknęły jej ucha.

„Twoja fantazja” – szepnąłem. „Opowiedz mi ją.”

Odwróciła się, a jej spojrzenie było mroczne, żądające. „Chcę, żebyś mnie pożądał. Nie jako klientki, nie jako przyjaciółki. Jako kobiety.” Uniosła dłoń i odgarnęła mi kosmyk włosów z twarzy. „Chcę, żebyś mnie wziął bez pytania. Żebyś robił, co chcesz. Żebyś mnie czuł, aż przestanę wiedzieć, gdzie kończę się ja, a zaczynasz ty.”

Te słowa uderzyły we mnie jak cios. W brzuchu mi się ścisnęło, i poczułem, jak moje własne podniecenie rozgrzewa się jak płomień, który zbyt długo był tłumiony. Chwyciłem zamek u jej karku i powoli go zaciągnąłem w dół. Skóra rozchyliła się, odsłaniając jej nagą skórę, a ja zsunąłem ją z jej ramion. Opadła na podłogę, a ona stała przede mną tylko w majtkach, a ja pożerałem ją wzrokiem.

„Jesteś zapierająca dech w piersiach” – powiedziałem, a mój głos brzmiał chrapliwie.

Podeszła bliżej, a nasze ciała się zetknęły. Czułem jej piersi na mojej klatce piersiowej, jej biodra na moich, a kiedy złożyła usta na moich, zapomniałem o wszystkim. Pocałunek był powolny, badawczy, ale smakował pożądaniem. Jej język odnalazł mój, i poczułem, jak jej dłonie podwijają mój sweter. Ściągnęła go przez moją głowę, a moja skóra płonęła w chłodnym powietrzu.

„Chcę cię” – powiedziała Sophia, przyciskając mnie do ściany. „Chcę cię czuć.”

Jej dłonie znalazły mój pasek, rozpięły guzik, pociągnęły zamek w dół, a potem stałam przed nią naga. Jęknęła cicho, gdy mnie zobaczyła, a jej dłoń przesunęła się między moje nogi. Sapnęłam, gdy jej palce mnie dotknęły, znalazły mnie wilgotną i gorącą, a ona się uśmiechnęła.

„Pragniesz mnie tak samo”, powiedziała, a jej głos brzmiał triumfalnie.

Opuściła się na kolana, a ja obserwowałam, jak jej głowa wędruje między moje uda. Jej język mnie dotknął, znalazł miejsce, które bolało z tęsknoty, a ja wczepiłam się w jej włosy, podczas gdy ona mnie lizała. To było powolne, dręcząco powolne, i bawiła się mną, aż drżałam na całym ciele.

„Nie tak szybko”, wyjąkałam, ale ona zaśmiała się cicho i pokręciła głową.

„Tak cię chcę”, powiedziała. „Nagą i bezradną. A potem wezmę cię, aż będziesz krzyczeć.”

Wstała, zdjęła majtki, a ja zobaczyłam ją po raz pierwszy całkowicie obnażoną. Jej skóra lśniła w blasku ognia, jej piersi były pełne, biodra miękkie, a między nogami była już mokra. Wzięła moją dłoń i poprowadziła ją między swoje uda. Poczułam jej wilgoć, jej gorąco, a z moich ust wyrwał się jęk.

„Jesteś piękna”, wyszeptałam. „Tak niewiarygodnie piękna.”

Pociągnęła mnie na koc i opadłyśmy. Przycisnęła mnie na plecy i wsiadła na mnie. Jej dłoń znalazła moją i wsunęła ją między swoje nogi, pokazując mi cichymi ruchami, jak to lubi. Poruszałam palcami w niej, czułam, jak się otwiera, jak mnie przyjmuje, a jej głowa opadła do tyłu, gdy jęczała.

„Tak”, sapnęła. „Właśnie tam.”

Wyciągnęłam rękę i podniosłam ją do ust. Jej smak był słony i słodki zarazem, a ja patrzyłam jej w oczy, oblizując palce. Jej oczy pociemniały, pochyliła się, pocałowała mnie, a ja poczułam siebie na jej wargach.

„Chcę cię w sobie”, powiedziała, a jej głos brzmiał chrapliwie. „Chcę cię czuć, aż przestanę myśleć.”

Ostrożnie przewróciłam ją na plecy i ułożyłam się między jej nogami. Była otwarta, gotowa, a gdy uniosłam jej biodra i przycisnęłam się do niej, westchnęła głęboko. Odgarnęła mi włosy z twarzy, a jej spojrzenie mnie przytrzymało.

„Powoli”, wyszeptała. „Chcę poczuć każdą chwilę.”

Wszedłem w nią. Powoli, centymetr po centymetrze, czułem, jak mnie obejmuje, jak jej ciepło mnie przyjmuje. Jęknęła cicho, jej dłonie zacisnęły się na moich plecach, a ja zatrzymałem się, gdy byłem w niej w pełni. Czułem jej oddech na mojej szyi, bicie jej serca przy mojej piersi.

„Ruszaj się” – poprosiła. „Weź mnie.”

Zacznąłem pchać. Najpierw powoli, każdy ruch był wyznaniem, każde pchnięcie obietnicą. Uniosła biodra, by przyjąć mnie głębiej, a jej jęki stały się głośniejsze, bardziej natarczywe. Ogień trzaskał, a cienie tańczyły na jej ciele, gdy przyspieszyłem tempo. Sapała moje imię, jej dłonie wbiły się w moje biodra, a ja czułem, jak jej wewnętrzne mięśnie obejmują mnie i puszczają, w rytmie, który doprowadzał mnie do szaleństwa.

„Nie przestawaj” – wyjąkała, a jej oczy były zamknięte, usta otwarte. „Proszę, nie przestawaj.”

Pochyliłem się, wziąłem jej pierś do ust, a jej plecy wygięły się w łuk. Wczepiła się w moje włosy, przycisnęła mnie mocniej do siebie, a ja poczułem, jak jej nogi oplatają moją talię i przyciągają mnie głębiej. Poruszałem się szybciej, mocniej, a jej jęki zamieniły się w krzyk, gdy doszła. Jej ciało napięło się, dłonie szukały oparcia, a ja czułem, jak pulsuje wokół mnie, jak wciąga mnie w swój szczyt. Oddałem się, a świat eksplodował w białym szumie, gdy w niej doszedłem, zatraciłem się w niej, zapomniałem o sobie.

Leżeliśmy spleceni, zlani potem, a ogień dopalił się do żarzącego się popiołu. Palce Sophii kreśliły kółka na moim ramieniu, a ja czułem jej uśmiech, nie widząc go. Żadne z nas nie mówiło, a cisza była doskonała.

Potem uniosła się, jej dłoń prześlizgnęła się przez zmierzwione włosy, a jej spojrzenie było miękkie. „Muszę iść” – powiedziała cicho. „Zanim nie będę już mogła.”

Patrzyłem, jak się ubiera, jak czarna skóra ślizga się po jej ciele, i wiedziałem, że ten moment nie wróci. Podeszła do mnie, położyła dłoń na moim policzku, a jej pocałunek był delikatny i ostateczny.

„Pokazałeś mi to, o co nigdy nie odważyłam się zapytać” – szepnęła. „Nigdy nie zapomnij, jak mnie widziałeś.”

Potem wyszła. Drzwi zamknęły się z trzaskiem, a ja stałem sam w chacie, ogień obrócił się w popiół, śnieg padał cicho na szyby. Podszedłem do okna i zobaczyłem jej sylwetkę, która szła przez podwórze, stawała się coraz mniejsza, aż zniknęła w bieli. I wiedziałem, że coś we mnie żyje, czego nie potrafiłem nazwać. Ogień, który nie wygasł. Tylko czekał, by go na nowo rozpalić.