Zapach zimnego metalu i starego drewna ciążył w powietrzu, mieszając się z wznieconym kurzem, który popołudniowe słońce pędziło w tańcu złotymi smugami przez przestrzeń. Finn stał w framudze drzwi, wciąż trzymając dłoń na klamce, i wodził wzrokiem po ścianach. Trzy wolnostojące lustra w ciężkich, antycznych ramach otaczały czteroczęściowy parawan z ciemnej, ciężkiej tkaniny. Światło padało ukośnie przez wysokie, zakurzone okna, załamywało się w posrebrzanych powierzchniach i rzucało tańczące refleksy na deski podłogi – płynne rtęci, która migotała nad drewnem. To był pokój z innej epoki, miejsce pachnące ukrytymi sekretami i niewypowiedzianymi pragnieniami.
Odkrycie
Wszedł tu tylko dlatego, że drzwi były uchylone – stary dwór, w którym znajomy aranżował wystawę nowoczesnej sztuki, przyciągał go krętymi korytarzami i ukrytymi zakamarkami. Podczas gdy inni goście w jasnej, zatłoczonej sali dyskutowali przed jaskrawymi, kolorowymi obrazami i sączyli szampana, Finn szukał ciszy. I znalazł ją tutaj, w tym pokoju, który wydawał się pułapką ze złamanego światła – ciepły, intymny i naładowany dziwnym napięciem.
Cichy dźwięk sprawił, że nadstawił ucha. Dochodził zza parawanu – szelest ciężkiego jedwabiu, lekki, niemal niesłyszalny oddech. Puls Finna nagle przyspieszył, choć nie wiedział dlaczego. W ustach mu zaschło. Zrobił krok do przodu, stare deski głośno zaskrzypiały pod jego podeszwami, a dźwięk odbił się echem w ciszy. Potem ją zobaczył.
Jara stała między lustrami, tyłem do niego. Miała na sobie suknię z płynnego, głębokiego błękitu jedwabiu, która zmysłowo odsłaniała jej nagie ramiona. Jej ciemne włosy opadały ciężkimi, miękkimi falami na smukły kark. Uniosła ramiona – ruch uwydatnił jej łopatki – i rozpięła zapięcia delikatnego srebrnego łańcuszka, który nosiła na szyi. Metal błysnął, gdy go zdjęła i z cichym kliknięciem położyła na małym, wypolerowanym stoliku.
Finn chciał się wycofać, oddalić bezszelestnie, ale nogi go nie słuchały. Stał jak wryty, schwytany w tym widoku. Patrzył, jak jej palce rozpinają zamek sukni – cichy, syczący dźwięk, który w absolutnej ciszy pokoju brzmiał jak odgłos podniecenia. Ciężki materiał zsunął się z jej ramion, odsłaniając delikatną linię kręgosłupa, i opadł na podłogę łagodną, płynną falą. Została tylko w wąskich, czarnych majtkach z cienkiej koronki, jej skóra naga i ciepło lśniąca w świetle popołudniowego słońca.
Nie odwróciła się. Zamiast tego podeszła powoli, niemal ospale, do jednego z luster, które ukazywało jej plecy w pełnej wysokości. Finn widział jej profil, łagodną krzywiznę pleców, zapierającą dech w piersiach okrągłość bioder. Przyglądała się sobie, przesuwając dłonie powoli wzdłuż talii, po żebrach, które rysowały się pod jej palcami, w górę ku piersiom, ciężkim i miękkim, spoczywającym w jej własnych dłoniach. Ujęła je, pozwalając, by ich ciężar spoczął w dłoniach.
Ciche, drżące westchnienie uleciało z jej lekko rozchylonych warg. Zamknęła oczy, rzęsy kładły się ciemnym cieniem na policzkach, podczas gdy jej palce pieściły brodawki, które twardniały natychmiast pod delikatnym dotykiem. Finn poczuł, jak jego własny oddech staje się płytszy i gorętszy. Oparł się ciężko o framugę drzwi, nie śmiejąc się poruszyć, w obawie, że rozbije kruchą ciszę, zniszczy tę magiczną chwilę.
Jego członek zaczął nabrzmiewać, stwardniał w spodniach, napierając na materiał. Czuł gorąco między nogami, krew pulsującą w trzonie, czyniącą go dłuższym i grubszym. Przycisnął dłoń do uda, by ukryć narastającą erekcję, ale to było bezużyteczne – podniecenie było zbyt silne, zbyt niekontrolowane.
Spojrzenie luster
Jara otworzyła oczy i spojrzała prosto w lustro przed sobą. Jej wzrok powędrował po odbitej panoramie pokoju – i zatrzymał się z szarpnięciem na ciemnej sylwetce Finna w framudze drzwi. Przez jedno uderzenie serca nic się nie działo, cisza stawała się przytłaczająca. Potem się uśmiechnęła. To był powolny, świadomy, zmysłowy uśmiech, który rozchylił jej wargi i rozświetlił oczy. W tym uśmiechu nie było zaskoczenia, tylko głębokie, pełne oczekiwania potwierdzenie.
„Możesz podejść bliżej” – powiedziała, nie odwracając się. Jej głos był niski i spokojny, jak aksamit, jakby od dawna go oczekiwała, jakby to wszystko było wystawione tylko dla niego.
Finn zawahał się. Jego umysł krzyczał, by przeprosił, wyjąkał coś i wyszedł. Ale jego ciało słuchało innej, znacznie silniejszej logiki. Pierwotnego instynktu. Wszedł do pokoju, ciężkie drzwi zamknęły się za nim z cichym, ostatecznym kliknięciem. Zapach metalu i starego drewna był teraz silniejszy, zmieszany ze słodkawym, ciężkim aromatem unoszącym się z jej nagiej skóry – coś kwiatowego, może jaśmin, ale także coś dzikiego, zwierzęcego, jak wilgotna, ciepła ziemia po gwałtownej burzy.
Zatrzymał się dwa kroki za nią, z pulsem walącym w gardle. Wciąż się nie odwracała, obserwowała go tylko przez lustra, jej oczy ciemne i badawcze. Jej dłonie spoczywały na biodrach, opuszki palców bawiły się delikatną koronkową krawędzią majtek, odciągając je lekko w dół.
„Podoba mi się, jak na mnie patrzysz”, szepnęła, jej głos był ciepłym tchnieniem w ciszy. „To tak, jakby twoje oczy mnie dotykały. Wszędzie.”
Finn przełknął z trudem, jego jabłko Adama podskoczyło. W lustrach widział siebie, widział własne nagie podniecenie odznaczające się w spodniach – twarde, grube wybrzuszenie, które napierało na materiał, wilgotne od lepkiej cieczy, która już sączyła się z jego żołędzi. „Ja… powinienem już iść”, wykrztusił, ale jego głos brzmiał słabo, bez przekonania.
„Nie”, powiedziała, a to zabrzmiało jak rozkaz, jak modlitwa. „Rozbierz się. Chcę cię widzieć nagiego. Teraz.”
Jego palce posłuchały, zanim jeszcze jego umysł wyraził zgodę. Rozpiął pasek drżącymi dłońmi, pozwolił spodniom opaść na podłogę, potem bokserkom. Jego członek wyskoczył – długi, gruby, nabrzmiały krwią, żołądź ciemnoczerwona i lśniąca od wilgoci, która nieustannie perliła się z wąskiego otworu. Żyły wyraźnie wystawały, pulsowały widocznie pod napiętą skórą. Jara śledziła każdy ruch w lustrze, jej oczy lekko się rozszerzyły na widok jego rozmiaru, jej język powoli przejechał po dolnej wardze.
„Chodź tu”, powiedziała cicho. „Bardzo blisko. Chcę cię poczuć za sobą.”
Finn podszedł bliżej, aż stanął tuż za nią, jego klatka piersiowa prawie dotykała jej pleców. Czuł ciepło jej skóry, delikatne drżenie, które przebiegało przez jej ciało. Jego dłonie odnalazły jej biodra, przesunęły się powoli po jedwabistej skórze, zsunęły majtki, aż opadły na podłogę. Wyszła z nich i stanęła przed nim całkowicie naga, tylko odbicie ich obojga w posrebrzanych powierzchniach – obraz z ciała i pożądania.
„Popatrz na nas”, szepnęła. „Zobacz, jak razem wyglądamy.”
Patrzył. W lustrze rozpoznał ich oboje – ją, smukłą i zmysłową, z pełnymi piersiami, które stały jędrnie do przodu, sutki twarde i ciemne; jego, wyższego i szerszego, z członkiem, który napierał na jej nagie pośladki, gruby i pulsujący. Nie mógł się oprzeć: przesunął dłonie wokół jej talii, sunął powoli wyżej, aż jego dłonie objęły jej piersi. Były ciężkie, pełne, idealnie ukształtowane. Ugniał je delikatnie, krążąc kciukami po twardych pączkach, podczas gdy ona odchyliła głowę do tyłu i oparła się o jego klatkę piersiową.
„Tak”, jęknęła, „właśnie tak. Masuj je dla mnie.”
Finn poczuł, jak jej sutki twardnieją jeszcze bardziej między jego palcami, jak jej oddech uderza o jego skórę krótkimi, gorącymi podmuchami. Jego dłonie zsunęły się niżej, pieściły jej brzuch, aż dotarły do wilgotnego, miękkiego łona. Jego palce ostrożnie rozsunęły jej wargi sromowe, prześlizgnęły się przez wilgoć, która już spływała po jej udach. Była mokra – tak mokra, że jego palce natychmiast wślizgnęły się do środka, do jej gorącej, ciasnej cipki, która zaciskała się wokół nich pulsująco.
„Och, tak, właśnie tam“, sapnęła, wbijając paznokcie w jego uda. „Pieprz mnie palcami, zrób mnie mokrą dla swojego kutasa.“
Usłuchał, zanurzając dwa palce głęboko w niej, podczas gdy kciuk odnalazł jej łechtaczkę i masował ją kolistymi ruchami. Jęknęła, kolana jej drżały, cipka robiła się coraz bardziej wilgotna, a gorąco w niej niemal nie do zniesienia. Czuł, jak jej wewnętrzne mięśnie zaciskają się wokół jego palców, jak jest blisko szczytu.
„Nie dochodź jeszcze“, wyszeptał chrapliwie do jej ucha. „Chcę mieć twarz między twoimi nogami.“
Wyciągnął palce, opadł na kolana i wsunął ramiona między jej uda. Rozchyliła nogi z gotowością, podpierając się jedną ręką na lustrze. Widział jej cipkę tuż przed sobą – ciemną, wilgotną, z nabrzmiałymi i zaczerwienionymi od podniecenia wargami sromowymi. Czuł dziki, zmysłowy zapach, który się z niej unosił, a jego język zachłannie przejechał przez jej szparę, zbierając słodki sok, który wydobyły z niej jego palce.
„Boże, tak!“, jęknęła głośno, wbijając palce w jego włosy i przyciskając jego twarz mocniej do swojej gorącej cipki. „Liż mnie, pij ze mnie, doprowadź mnie do szaleństwa!“
Nie trzeba mu było mówić dwa razy. Jego język wniknął w nią tak głęboko, jak tylko mógł, podczas gdy dłonie objęły jej pośladki i przytrzymały ją. Potem wycofał język i skupił się na jej łechtaczce, która wystawała z wilgotnej szpary jak mała, twarda perełka. Ssał ją, okrążał czubkiem języka, podczas gdy jego palce znów wślizgnęły się w nią i ugniatały ją od środka. Jara krzyknęła, jej ciało gwałtownie drgnęło, nogi zaczęły drżeć. Pierwszy orgazm uderzył w nią jak piorun, jej cipka kurczowo zacisnęła się wokół jego palców, a fala gorącej wilgoci rozlała się po jego języku.
„Proszę“, wysapała bez tchu, gdy fale opadały, „pieprz mnie teraz. Potrzebuję cię głęboko w sobie. Teraz!“
Finn wyprostował się, jego kutas był twardy aż do bólu, żołądź lśniła wilgocią. Przycisnął ją delikatnie, ale stanowczo do lustra, jej dłonie płasko na zimnym szkle, pośladki wyciągnięte w jego stronę. Oblizał palce, wprowadził je ponownie w jej wilgotną cipkę, aby ją rozciągnąć, po czym przyłożył żołądź do jej wejścia.
„Popatrz na nas“, rozkazał chrapliwie, głos ochrypły z pożądania. „Patrz, jak w ciebie wchodzę.“
W lustrze widziała go, widziała jego grubego kutasa, który powoli w nią wnikał. Rozciąganie było intensywne, czuła każdy centymetr, jak wypełniał jej ciasną cipkę i rozpychał ją. Jęknęła głęboko, palce drapały po szkle, gdy wsuwał się coraz głębiej, aż jego jądra uderzyły o jej wargi sromowe. Przez chwilę pozostał nieruchomy, z dłońmi na jej biodrach, pozwalając jej poczuć, jak bardzo jest wypełniona.
„Rusz się”, szepnęła. „Proszę, rusz się.”
Zaczął pchać. Najpierw powoli, głęboko i dokładnie, tak że jego członek wypełniał ją po sam czubek, a przy każdym wycofaniu ciągnął za sobą jej różowe wewnętrzne ścianki. Potem szybciej, mocniej, jego dłonie zacisnęły się na jej biodrach, przyciągając ją do siebie przy każdym pchnięciu, podczas gdy on zagłębiał się w niej głęboko. Odgłos jej mokrej cipki, która przy każdym pchnięciu ssała i ściskała, wypełnił pomieszczenie, mieszając się z jej gardłowym jękiem i jego ciężkim oddechem.
„Boże, jesteś taka ciasna”, sapnął, gubiąc się w niej głęboko. „Taka gorąca, taka mokra. Nie mogę przestać.”
„To nie przestawaj”, krzyknęła. „Pieprz mnie mocniej, pieprz mnie, aż nie będę mogła stać.”
Usłuchał, podwajając tempo, jego biodra uderzały teraz z pełną siłą o jej pośladki, które przy każdym pchnięciu lekko się czerwieniły. Poczuł, jak jej ciało napina się, jak jej cipka zaczyna wokół niego rytmicznie pulsować. Sięgnął jedną ręką wokół jej biodra, znalazł jej łechtaczkę, pocierał ją dwoma wilgotnymi palcami w rytmie swoich pchnięć.
Drugi orgazm uderzył w nią jeszcze mocniej. Krzyknęła, całe jej ciało wygięło się w łuk, podczas gdy jej cipka kurczyła się wokół jego członka dzikimi, niekontrolowanymi falami. W tym samym czasie Finn poczuł, jak w jego jądrach zaczyna palić, jak fala nieuchronnie się podnosi. Wycofał się prawie całkowicie, a potem pchnął w nią z pełną siłą, raz, dwa, trzy twarde pchnięcia, aż nie mógł już dłużej powstrzymać szczytowania. Całe jego ciało napięło się
Głosy społeczności
Jeszcze nie ma głosów — powiedz pierwsza, co Cię podnieciło.
