Een fotostudente en haar model brengen een middag door in de studio. Expliciet kort verhaal. Vanaf 18 jaar.
Hanna’s studio lag op de vijfde verdieping van een ateliergebouw in Leipzig-Plagwitz, met een noordelijke raampartij die voor fotografen als een religie is. Ze had me gevraagd of ik model wilde staan voor haar afstudeerproject. Zes sessies, niets bloot, zei ze. Het ging om portretten, om handen, om de spanning in een nek wanneer iemand luistert. Het was een goede klus voor iemand die eigenlijk muziek studeerde en een paar honderd euro nodig had.
De eerste sessie was vriendelijk geweest, professioneel. De tweede ook. Bij de derde hadden we koffie gezet en over onze respectievelijke ouders gepraat. Bij de vierde, in november, viel de sneeuw, en het licht in de studio werd zo zacht dat Hanna me dat twee keer zei, alsof het een wonder was dat haar persoonlijk overkwam.
“Ga nog even zitten”, zei ze. “Precies zo. Je hoofd een beetje naar links.”
Ze kwam naar me toe, met een belichtingsmeter in haar hand, de oude Sekonic die ze al drie jaar met zich meedroeg, en ze hield hem dicht tegen mijn wang. Ze rook naar de koffie die we net hadden gedronken, en naar een plantaardige olie die ze voor haar huid gebruikte, zoiets met amandel.
“Stilhouden.”
Ik hield me stil. Ik was geen goed model, dat wist ik. Ik was iemand die twee uur rustig kon zitten, maar niet twee uur rustig kon zijn. In de eerste drie sessies had ik gepraat, gevraagd, commentaar gegeven. Bij de vierde was ik gestopt, omdat ik had gemerkt dat Hanna eigenlijk stilte nodig had om te kunnen zien.
Haar hand bewoog voor mijn gezicht. Ze mat het licht op drie punten — voorhoofd, jukbeenderen, hals. De hand kwam elke keer iets dichterbij. Bij de derde meting raakte ze per ongeluk mijn hals, met het knokkel van haar pink. Ze trok hem niet terug.
“Tobias.”
“Ja.”
“Je ademt nu anders.”
“Ja.”
“Omdat mijn hand op je hals ligt?”
“Ja.”
Ze knikte. Haar hand bewoog niet. Hij was er nog, het knokkel op mijn hals, de handpalm een handbreedte verwijderd, en ze keek me aan, zonder de belichtingsmeter af te lezen.
“Ik moet je iets vertellen”, zei ze.
“Zeg het.”
“Ik heb je niet ingehuurd omdat je een mooi gezicht hebt. Ik heb je ingehuurd omdat ik je sinds het concert in de zomer niet uit mijn hoofd heb kunnen zetten.”
“Bij het concert in het Schillerpark?”
“Ja. Je speelde Bach. De tweede cellosuite.”
“Was jij bij het Schillerpark-concert?”
“In de vierde rij. Je merkte niets. Ik was ook vermomd, ik droeg een jas die ik anders nooit aanheb.”
Ik had haar niet gezien. Ik had die avond in het Schillerpark gespeeld, buiten, met een slechte akoestiek en te veel muggen, en ik had het concert moeten spelen omdat mijn leraar het wilde, en ik had de volgende dag de brief van Hanna gekregen dat ze een model zocht voor haar afstudeerproject.
“Hanna.”
“Ja.”
“Je had zes sessies de tijd om het te zeggen.”
“Ik weet het. Ik heb geoefend. Ik heb drie keer mijn hand op de deurklink gehad. Ik heb een keer gewacht tot je de sjaal omhad en ik je wilde helpen hem te strikken. Het is me niet gelukt.”
“Wat is er vandaag anders?”
“Vandaag merkte ik bij het opstellen van de lampen dat ik je niet meer fotografeer. Ik probeer je alleen maar te zien.”
Ze liet de belichtingsmeter zakken. Ze deed een halve stap achteruit, en ik stond op, en we stonden in het zachte sneeuwlicht, en ik keek naar haar zoals ze eruitzag als ze niet achter de camera was.
Ze was eenentwintig. Ik was tweeëntwintig. We waren allebei niet ervaren, niet in de zin van die vreemde verwachting die jonge mannen hebben dat ze iets moeten weten wat ze niet weten. We waren allebei voorzichtig, allebei alert, en allebei een beetje verlegen.
“Mag ik je kussen?”, vroeg ik.
“Alsjeblieft.”
Ik kuste haar. Haar mond was koel, van de camera, van de concentratie. Ik legde mijn hand tegen haar hals, daar waar eerder haar hand tegen de mijne was geweest, en ik voelde haar pols, snel, sneller dan de mijne, wat me geruststelde.
Ik trok haar dichterbij, mijn andere hand gleed over haar rug, onder de dunne trui die ze droeg. Haar huid was warm, en ik voelde hoe ze lichtjes trilde. Ik liet mijn handen lager dwalen, over de rand van haar spijkerbroek, en trok haar zachtjes tegen me aan. Ze kreunde zachtjes toen ze mijn harde pik door de stof voelde, die zich tegen haar heup drukte.
“Ik wil je voelen”, fluisterde ze, haar stem hees van verlangen.
Ze greep naar mijn riem, haar vingers trilden terwijl ze de gesp opende. Ik hielp haar, trok mijn spijkerbroek en boxershort naar beneden, en mijn pik sprong tevoorschijn, hard en glanzend, de eikel rood en gezwollen. Ze keek me aan, haar ogen wijd en donker, en toen knielde ze voor me neer, zonder aarzelen.
Ze nam mijn pik in haar hand, haar vingers sloten zich stevig om de schacht, en ze begon hem met langzame, tedere halen te masseren. Ik kreunde, mijn hoofd viel achterover, toen ze haar mond opende en de eikel tussen haar lippen nam. Haar tong cirkelde om de top, eerst zacht, dan steviger, en ze liet me dieper in haar mond glijden, tot ze de hele schacht in haar keel had. Haar wangen waren ingevallen, haar lippen stonden strak om me gespannen, en ik voelde haar tong die langs de onderkant van mijn pik streek, terwijl ze me langzaam en diep pijpte.
“Ja, precies zo”, hijgde ik, mijn hand in haar haar begraven. “Neem hem dieper.”
Ze gehoorzaamde, haar hoofd bewoog op en neer, sneller nu, en ik voelde de warmte van haar mond die me omhulde. Haar tong masseerde de gevoelige plek onder de eikel, en ik voelde een rilling door mijn lichaam trekken. Ik was dichtbij, maar ik wilde meer. Ik wilde haar voelen, helemaal.
“Kom omhoog”, zei ik, mijn stem schor. “Ik wil in je zijn.”
Ze stond op, haar lippen glanzend van mijn vocht. Ik trok haar trui over haar hoofd en liet mijn handen over haar tieten glijden, die stevig en rond waren, met harde, donkere tepels die door de dunne bh drukten. Ik knoopte haar spijkerbroek open en trok die over haar heupen, samen met het slipje dat al vochtig was. Ze hielp me, stapte uit de kleren, en stond naakt voor me, haar lichaam glinsterde in het zachte sneeuwlicht.
Haar kut was al nat, de schaamlippen glansden, en ik kon het vocht zien dat langs haar dijen liep. Ze spreidde haar benen een beetje en glimlachte naar me.
“Neem me”, fluisterde ze. “Neuk me.”
Ik drukte haar tegen de muur van de zijkamer, waar haar dekens lagen. Haar tieten persten zich tegen mijn borst, en ik voelde haar harde tepels die in mijn huid prikten. Ik liet mijn hand tussen haar benen glijden en streek met een vinger door haar natte spleet. Ze kreunde, haar hoofd viel achterover, toen ik de natte opening van haar kut vond. Ze was heet en strak, en ik voelde hoe ze zich om mijn vinger samentrok.
“Je bent zo nat”, zei ik, mijn stem hees. “Zo klaar.”
Ik leidde mijn pik naar haar kut, de eikel drukte tegen haar natte schaamlippen. Ze trilde, haar hand greep mijn arm om zich te steunen. Ik drong langzaam in haar, centimeter voor centimeter, en voelde hoe haar kut zich om me opende, heet en strak, en hoe ze me dieper in zich trok. Ze kreunde luid toen ik helemaal in haar was, haar lichaam spande zich aan en trilde.
“Oh, God, Tobias”, hijgde ze. “Je bent zo dik. Je vult me op.”
Ik begon me te bewegen, eerst langzaam, daarna sneller, en ik voelde hoe haar kut zich om me heen samentrok, vochtig en heet, en hoe haar tieten tegen mijn borst op en neer dansten. Ze kreunde luid, haar hoofd viel achterover, haar handen grepen naar mijn schouders, terwijl ik haar neukte, hard en diep, elke beweging dreef mijn lul dieper in haar natte kut.
Ik voelde hoe haar benen begonnen te trillen, en ik wist dat ze vlak voor haar hoogtepunt stond. Ze drukte haar hand tegen mijn mond om haar gekreun te dempen, maar ik duwde hem weg. Ik wilde haar horen. Ik wilde elk geluid horen dat ze maakte.
“Kom voor me”, fluisterde ik in haar oor. “Kom op mijn lul.”
Ze trilde, haar hele lichaam beefde, en ik voelde hoe haar kut zich om me heen samentrok, golvend om mijn lul, en hoe ze het uitschreeuwde, een diep, gutturaal geluid dat door de ruimte echode. Ze schokte en trilde, haar orgasme sleurde haar mee, en ik voelde hoe de hitte door haar lichaam schoot, door haar kut, die zich om me heen samentrok en pulseerde.
Ik was nu ook dichtbij. Ik trok me uit haar terug, en ze liet zich op haar knieën vallen, haar mond open, haar lippen glanzend. Ze nam mijn lul in haar mond, en ik voelde hoe haar tong over de gevoelige eikel cirkelde, terwijl ik haar gezicht vond. Ik kreunde, mijn lichaam trilde, en ik spoot in haar mond, heet en dik, in stromen die haar tong en keel vulden. Ze slikte, haar keel bewoog, en ze liet me niet los tot de laatste druppel was geleegd.
Ze likte me schoon, haar tong gleed over de gevoelige eikel, en ik trilde van uitputting. Ik hielp haar overeind, en we stonden daar, naakt, bezweet, in het zachte sneeuwlicht dat door de ramen viel. Ze glimlachte naar me, haar ogen glansden.
“We moeten dit herhalen”, zei ze. “Voor de volgende sessie.”
Ik lachte. “Ik dacht dat het om portretten ging.”
“Het gaat om licht”, zei ze, haar hand op mijn wang. “En om jou.”
Ik trok haar in mijn armen, voelde de warmte van haar lichaam, het lichte trillen dat nog niet was weggeëbd. De sneeuw viel verder, het licht bleef zacht, en op dat moment wist ik dat dit niet de laatste keer was. Het was het begin van iets veel diepers.
Stemmen uit de community
Nog geen stemmen — zeg als eerste wat je opwond.
